Oculus

Genre: Horror | Duur: 1u44 | Release: 6 April 2014 | Land: VS | Regie: Mike Flanagan | Cast: Karen Gillan, Brenton Thwaites, Kathee Sackhoff, Rory Cochrane, James Lafferty

Na zijn debuutfilm Absentia, is Oculus de tweede langspeelfilm in het horrorgenre voor Mike Flanagan. Voor het verhaal baseerde hij zich op zijn kortfilm Oculus: Chapter 3 - The Man with the Plan, en bouwt hij verder op de mythe van de Lasserspiegel. In deze spiegel zou een kwaadaardige entiteit huizen die verantwoordelijk is voor de dood van meer dan 45 mensen.

 

Onder de slachtoffers bevinden zich de ouders van Kaylie en Tim. Elf jaar na de traumatische gebeurtenissen die leidden tot hun dood, komen zij terug samen in hun oude huis. In tegenstelling tot Tim die in een instelling zat, heeft Kaylie dit nooit kunnen verwerken. Ze heeft onderzoek gedaan naar de oorsprong van de spiegel en is vastbesloten om te bewijzen dat haar ouders vermoord werden door een bovennatuurlijk fenomeen. Het is wel spijtig dat we doorheen de film bitter weinig te weten komen over de spiegel.

De dialectiek tussen broer en zus zorgt vooral in het begin van de film voor een interessant tweespel. Eens de entiteit zich begint te manifesteren, wordt dit naar de achtergrond verschoven en biedt een nieuw gegeven zich aan. De spiegel kan hun geesten manipuleren, waardoor ze nooit zeker zijn van wat echt is en wat niet. Bovendien komen hun herinneringen aan vroeger ook bovendrijven wanneer ze zich door de duistere gangen van het huis bewegen.

Er ontstaat niet enkel verwarring in het hoofd van de personages, maar ook van de kijker

Heden en verleden worden hier op een visueel knappe manier door elkaar verweven. Zo ontstaat er niet enkel verwarring in het hoofd van de personages, maar ook van de kijker. Flanagan voert een constante dreigende sfeer op, waarbij hij ook ruimte laat voor de nodige gilmomenten. De film ontsnapt hier echter niet aan de typische clichés. Toch is Oculus een vakkundig gemaakte horrorfilm die een goede dosis originaliteit bevat en zich laat onderscheiden door het psychologische spel tussen de hoofdpersonages en de spiegel.

Jeroen Van Rossem Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het experiment loopt helemaal fout en wanneer Tim de spiegelt wilt vernietigen, doodt hij zijn zus omdat zij ervoor stond. Tim kon haar niet zien door de spiegel. Hij wordt gearresteerd door de politie en door het raam van het huis zien we zijn zus als geest tussen de andere bezeten slachtoffers staan.