Black Coal

Genre: Film noir | Duur: 1u46 | Release: 0 - | Land: China | Regie: | Cast:

Vorig jaar nog wierp regisseur Jia Zhangke een blik op de problematiek van geweld en criminaliteit in zijn thuisland China in A Touch of Sin. Yi'nan Diao, die met Black Coal intussen zijn derde film regisseert, lijkt eenzelfde pad te bewandelen met deze spannende Chinese film die zijn mosterd haalt bij het klassieke film noir genre.

Black Coal vangt aan in 1999, wanneer lichaamsdelen van een lijk gevonden worden in verschillende fabrieken. Het lijk wordt geïdentificeerd als Liang Zhijun, een arbeider in een kolenfabriek en politieagent Zhang  vindt al snel een dader. De arrestatie loopt echter compleet fout en zes jaar later is Zhang nog steeds getraumatiseerd door deze gebeurtenissen. Hij krijgt echter een tweede kans wanneer hij van een ex-collega verneemt dat er nog twee mannen mysterieus stierven in het leven van Wu Zhizhen, de ex-vrouw van Liang. Zhang begint toenadering te zoeken tot Wu om haar duistere geheim te ontrafelen.

 

Fan Liao is als de aan lager wal geraakte hardboiled detective die verleid wordt door de femme fatale een schitterende antiheld. Hij werd hiervoor zelfs gelauwerd op het filmfestival van Berlijn. Tegenspeelster Lun Mei Gwei legt de nodige fragiliteit in haar rol van de mysterieuze schoonheid Wu, maar weet op de juiste momenten ook dreigend over te komen. De cineast deinst er niet voor terug om zijn personages ook moreel ambigu af te schilderen en het valt ook op dat zij allesbehalve feilloos zijn. Zo lopen de situaties in de film vaak uit de hand door de klungeligheid van de personages.

Fan Liao is als de aan lager wal geraakte hardboiled detective die verleid wordt door de femme fatale een schitterende antiheld

Diao ontleent veel elementen aan het film noir genre, maar blijft ook trouw aan de minimalistische en sociaal realistische aanpak van de meer onafhankelijke Chinese cinema.  Dit wil echter niet zeggen dat hij zijn film geen visuele flair heeft gegeven. De regisseur zet volop in op sfeerschepping in dit duistere en mistroostige verhaal. Vooral de nachtelijke scènes met hun sneeuwlandschap en neonbelichting zijn heerlijk om naar te kijken. Diao speelt ook graag met tracking shots, waarvan de meest indrukwekkende gebruikt wordt tijdens de tijdsprong in het verhaal. Verder neigen enkele scènes misschien wel iets teveel naar het kitscherige en rekt de film het ook een tiental minuten te lang. In plaats van passend te eindigen met een bijzondere dansscène, krijgen we nog een tweetal scènes die eigenlijk totaal niets toevoegen aan de film.

Jeroen Van Rossem Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zhang ontdekt dat Wu afgeperst werd door een een rijke klant en dat haar ex-man haar hielp door van identiteit met het slachtoffer te wisselen nadat zij hem vermoord had. Hij moest onderduiken maar kon het niet verkroppen dat zijn vrouw andere mannen leerde kennen, waarna hij hen vermoordde.