For the Record
rating

Duur: 18 min. | 2014 | Land: België | Regie: Aïlien Reyns | Scenarist: Fleur Khani

De opzet van de bij benadering twintig-minuten-durende experimentele documentaire For the Record is in wezen simpel. Alles start in Beijing, waar audiovisueel artieste Aïlien Reyns heen reisde na een cinemasterbeurs te hebben gewonnen met haar afstudeerproject Here... Here, it is nice. Via een vrijblijvende oproep vroeg ze de plaatselijke inwoners daar om haar filmpjes op te sturen met beelden die voor hen het woord "thuis" representeren. Geboren: het beeld. Aan de andere (onze) kant van de aardkloot, enkele maanden later, leert ze schrijfster Fleur Khani kennen. Zij besluit een persoonlijke, onderzoekende tekst te schrijven die ze in een later stadium zelf ook inspreekt. Geboren: het geluid.

 

Het resultaat van de samenwerking tussen Reyns en Khani is het reflectieve For the Record waarin vragen worden gesteld over cultuur, over de metropool en over sociale normen. De vormelijke clash tussen tekst en beeld staat evenwichtig op de sterk aanwezige inhoudelijke cultuurclash. Op een metaniveau speelt Reyns bewust met het publiek dat zonder twijfel ofwel de beelden op zichzelf reflecteert ofwel de voice-over als mentor laat spreken. Of, per ideaal, een combinatie van de twee. Die premisse declareert de voice-over op een bepaald moment ook zelf: het audiovisueel resultaat helpt ons de werkelijkheid te herkennen, door het observeren van elkaar. Op het randje van pretentieus, misschien. Thema's worden opgeworpen, maar worden nergens te jengelend en on-the-nose associaties blijven grotendeels (gelukkig) uit.

Beeld toont de wijsheid van Tibet, geluid laat een getuige horen die vertelt over de app op haar iPhone die haar de sterren liet zien. Geboren: contrast. Reyns creëert iets interessant, maar niks baanbrekend. Daarvoor is het geheel misschien net een tikkel te vrijblijvend of als totaalbeeld te open voor interpretatie. Er wordt nergens gedwongen, maar eerder subtiel aangezet tot nadenken, wat maakt dat ieders kijkervaring bovenwel individueel is. Tegelijk is dat zowel de sterkte als de zwakte van de film.

Een reflectieve, open spiegel die thema's als cultuur, sociale normen en de metropool aanraakt.

For the Record werkt vooral - en hoogstwaarschijnlijk doelbewust - als spiegel voor de kijker. Privaat wordt uitzonderlijk collectief en dat is de grote pro. Het geheel mist een bepaalde panache (en een zekere verzorgdheid, maar wat wil je met Videodinges-beelden) om echte potten te breken, maar Reyns stelt ons in ieder geval een intrigerende studie voor.

For the Record ging midden september 2014 in avant-première in Brussel en werd nadien opgenomen in de collectie van het Brusselse Argos, centre for art en media.

Niels Putman