Pandemonium
rating

Duur: 25 min. | Land: Belgiƫ | Regie: Philippe Van den Eynde | Cast: Line Pillet, Jurgen Delnaet, Hilde Heijnen | Scenarist: Philippe Van den Eynde, Evelien Timmerman, Stephanie Buys

Schuld en boete zijn niet enkel een geliefde thematiek in literatuur, ook in film wordt dit onderwerp geregeld aangesneden. Zo ook in Pandemonium, het RITS-afstudeerwerk van Philippe Van den Eynde.
Jaren nadat een vader een ziek paard met een kogel uit zijn lijden verlost, maakt de dochter zich schuldig aan een gelijkaardige zonde. Geïsoleerd van de buitenwereld leven ze samen op hun boerderij. Maal al snel wordt duidelijk dat zij bedreigd worden door een bovennatuurlijke kracht.

Dat Van den Eynde een haast Bijbelse interpretatie van boetedoening hanteert, blijkt uit de titel (google maar 'ns op 'Pandemonium', iets me hoofd-demonen en schelle kreten enz) en een openingsquote uit het 17de eeuwse Paradise Lost, een gedicht van de Engelse dichter John Milton. Beide personages zitten gevangen in een hel die ze voor zichzelf gecreëerd hebben en waar ze wachten op hun straf. De innerlijke demonen die ze moeten confronteren, lijken zich fysiek te manifesteren en dreigen de personages te verslinden. De hoofdrollen voor de vader en zijn dochter zijn weggelegd voor Jurgen Delnaet en Line Pillet, maar beiden kunnen onvoldoende overtuigen in hun rol. Een aantal scènes worden overdramatisch gespeeld, wat in schril contrast staat met de haast serene sfeer van de film. De indringende stiltes, de lichte desaturatie van de kleuren en het sobere camerawerk met veelvuldige clair-obscurbelichting zijn tekenend voor de kille toon die de film oproept.

Door het verhaal te vertellen aan de hand van de beelden, roept Van den Eynde ook de nodige geheimzinnigheid op. Het raadsel wordt uiteindelijk op knappe manier opgelost door de kijker met mondjesmaat informatie te geven via intrigerende flashbacks.

Jeroen Van Rossem