Habana
rating

Duur: 22 min. | Land: Frankrijk | Regie: Edouard Salier | Cast: Leoandy Chacon, Ibben Sotolongo, Lizandra Batista | Scenarist: Edouard Salier, Sebastien Ors | Producent: Nicolas Schmerkin, Emilie Schmerkin | Productiehuis: Autour de Minuit

Een destructief landschap kleurt het zwart-witte en bezette Habana (of: Havana, de Cubaanse hoofdstad) in deze gelijknamige kortfilm. We volgen een tiener die ons mockumentary-gewijs mee loodst doorheen de minder openbare gangen van de sloppenwijken waar hij woont. Denk Benoit Poelvoorde in C’est Arrivé Prêt de Chez Vous, al is Lazaro geen clandestiene seriemoordenaar, maar een tiener getekend door de bezetting van zijn land en stiekem broedend op een revolutie.

Hoewel het narratief van Habana hier en daar wat troebel is, weet de cinematografie alles goed te maken. Bij momenten neigt deze kortfilm beeldend naar het onterecht vergeten meesterwerk Soy Cuba van Kalatozov: toen gebruikt als propagandaplaatje in handen van de Sovjet-Unie, als illustratie van hoe schoon Cuba was. Hier compleet het tegenovergestelde: de prachtige cinematografie benadrukt de groteske verwoesting van het land door (anonieme) buitenlandse machten. De zweverige shots aan het begin breken haast op poëtische wijze met de totale chaos waarin het volk dient op te groeien. Een beetje Malickiaans, soms – maar dan compleet gedesatureerd.

De gekozen documentairestijl brengt een innemend portret van een fictief in beslag genomen land, met occasionele lensflares die schoonheid garanderen en bovengenoemd stilistisch contrast memoreren. Een tijd lang blijft deze beeltenis realistisch potentieel behouden, maar Salier bouwt zijn fantasie in cresendo op tot een einde dat alle kooien van gevangengehouden fantasierijke guilty pleasures opengooit: een afloop die snakt naar meer, nu de toon gezet is en de wereld geschapen. Onklopbare fotografie tekende ook Soy Cuba, en dat blijft ook in deze kortfilm de grote sterkte. Verhalend mag je dan nog op een nieuwsgierige honger blijven zitten, dat valt makkelijk te negeren in deze wonderbaarlijk vormgegeven wereld die je danig makkelijk meezuigt. Pracht in vernieling.

 

 

Niels Putman