The Man with the Beautiful Eyes
rating

Duur: 05 min. | Land: Groot-Brittannië | Regie: Jonathan Hodgson | Cast: Peter Blegvad, Louis Schendler | Scenarist: Charles Bukowski | Producent: Jonathan Bairstow | Productiehuis: Sherbet

Beter dan die andere geanimeerde versie van een Bukowski-gedicht, Bluebird (bekijk de film hier) is de BAFTA-winnende animatie The Man with the Beautiful Eyes van Jonathan Hodgson. Want mét tekst.

Terwijl een Bukowski sound-a-like het gedicht ‘The Man With The Beautiful Eyes’ relatief nasaal en eentonig, zoals het hoort, laat voortkabbelen, is de animatie die erbij hoort on the roll. Ingezoomd, uitgezoomd, panoramisch, in vogelperspectief en in horizontale pan passeren geschilderde structuren, haren, houten planken, vissen, flessen, benen. Van tijd tot tijd onderbroken door grafische tekstintermezzo’s: zo zien we geen goudvissen, maar wel de woorden ‘goldfish’ zwemmen.

Of nog: hoe de camera een fles whiskey volgt van hand naar mond, hoe die fles vervolgens transformeert in een sigaar “in his mouth”, tot rook in streepjes het scherm vult en krult tot haar (“needed a shave”). Geen twee beelden in deze animatiefilm zijn gelijk, tenzij ze letterlijk en heel bewust herhaald worden in een ritmische repetitie. Hodgson laat zijn schilderachtige beelden tegelijkertijd imploderen en exploderen. Druppels onkruidverdelger uit de sproeikop waarmee de burgerlijke vader van het hoofdpersonage een burgerlijke tuinbloem vermoordt, worden parketnerven.

De hoofdpersonages die zich doorheen dit gedicht waden zijn een vijftal jonge jongens, geïntrigeerd door een alleenstaande woning waarin een “echte" (op zijn vrouw scheldende) man zich kort aan hen voorstelt. Een man met doordringende ogen “but his eyes were bright. they blazed with brightness.” Terugkerend vinden ze het huis afgebrand.

Bukowski is met zijn gedicht trouw aan zichzelf. En Hodgson is trouw aan de schrijver: The Man with the Beautiful Eyes  is de strijd van de creatieve, onbegrepen eenzaat en underdog, van een eenling tegen een meute anonieme kleingeestigen. In deze animatie de man met de whiskyfles en mooie ogen, tegenover de moeders en vaders die, zo besluiten de jongens, het huis hadden platgebrand, die “had killed them had killed the goldfish because it was all too beautiful, even the bamboo forest had burned.”

Stevig, sterk, maar dat komt – ook in dit geval – vooral door Bukowski’s werk

Waarna de over-, op- en in duikelende camera stopt bij een totale zoom-out. Zowat het omgekeerde van Michael Snows 42 minuten lange zoom-in op een foto de zee aan een muur in Wavelengts. In Hodgsons The Man with the Beautiful Eyes dus van het kleurrijke dorpje naar de staat, van de staat naar het werelddeel, van het werelddeel naar een logo op een typemachine in de etalage van een We Buy and Sell-zaak, onsubtiel vernoemd naar Bukowski’s alterego Chinaski.

Eindigend met een grijze secondelange, stille sequens van passerende mensen langs de etalage en langs een liggende man in de steeg. En in voice-over: "and we were afraid then that all throughout our lives things like that would happen, that nobody wanted anybody to be strong and beautiful like that, that others would never allow it, and that many people would have to die."

Stevig, sterk, maar dat komt – ook in dit geval – vooral door Bukowski’s werk. Dixit een fan.

Sarah Skoric