House of Unconsciousness
rating

Duur: 11 min. | Land: Estland | Regie: Priit Tender | Scenarist: Priit Tender | Producent: Kalev Tamm | Productiehuis: Eesti Joonisfilm

In zijn korte animatiefilm House of Unconsciousness linkt Ests animator Priit Tender het verval in de tuin van Eden aan de psychedelische postrock van Peter Green. Hoe? Een lonesome schoorsteenveger (die eruitziet als een stripversie van Guy Mortier met de onheilspellende oplichtende brilglazen van Elijah Wood als Kevin in Sin City) wordt tijdens een opdracht meegesleurd in de kleurrijke, trippy onderwereldse taferelen van een ogenschijnlijk leegstaand huis.

Al vanaf zijn binnentreden in de stenen hal, waar hij opbotst tegen een reusachtige rode appel en een soort zwijnachtige miereneter die transformeert in een slang, blijken lust, verleiding en zonde verbonden aan het huis. Herkennen we eerst nog het Hof van Eden vóór de zondeval (door de appel), daarna verandert de setiing in dat van een Romeins atrium. Wanneer hij verder afzakt, een naakte danseres volgend, komt de schoorsteenveger terecht in een door trippende walrussen bevolkte kelder.

Er is dans, er is eten, er is een brandende vrouw, bezwerende muziek, Moorse tegels, een tajine, zelfkastijding en heel wat spiraalbewegingen. Grafisch is deze Bachanale, Estse animatie dan ook strak afgelijnd en kleurrijk, en lijkt het nog het meest op de album art van Ferry Gouw voor Major Lazer.

Tot de laatste seconde houdt Tender je in een slangachtige wurggreep.

Beeldelijk vrij strak, maar inhoudelijk laat Tender zijn hoofdpersonage los in een erotisch en kolkende droomwereld, waartoe ook de muzikale score bijdraagt. Van de naar climax happende vrouwengeluiden in de eerste twee minuten (denk aan Jane Birkin in 'Je t'aime ... moi non plus') tot de Peter Green-a-like gitaarrifs en de abrupte drums van Antonio Sanchez (voor Birdman) ... tot de laatste seconde houdt Tender de kijker in een slangachtige wurggreep, wat zijn positie als een van de meest bekwame Estse animatiemakers van de jongste golf - na Frank & Wendy - eens te meer verstevigt.

 

Sarah Skoric