World of Tomorrow
rating

Duur: 17 min. | 2015 | Land: VS | Regie: Don Hertzfeldt | Cast: Winona Mae, Julia Pott | Productiehuis: Bitter Films

Stel: je krijgt de kans om ver in je toekomst te kijken en nu al te zien wat er aan komt. Zou je het willen weten of niet? Een interessante vraag om aan de toog over te filosoferen.
 
In World of Tomorrow krijgt de kleine Emily willens nillens het antwoord voorgeschoteld. Ze neemt de telefoon op - zich van geen kwaad bewust - en krijgt zichzelf aan de lijn. Het is te zeggen: een kloon van haar kloon van haar kloon die 227 jaar later leeft. Het wordt binnenkort namelijk mogelijk om jezelf te klonen en meteen ook je geheugen over te pompen in je nieuwe lichaam. Op die manier kan je in principe eeuwig blijven bestaan. Maar Emily-uit-de-toekomst vreest dat het einde nabij is - het lot van onze planeet is bezegeld - en heeft toch nog één verzoek voor Emily-van-nu: één specifieke herinnering over haar biologische mama is niet mee doorgekomen. Mag ze die dan nu even uit Emily-van-nu halen?
 

 

Regisseur Don Hertzfeldt heeft al een mooi palmares bij elkaar geänimeerd. Hij is de énige filmmaker die al twee keer de Juryprijs op het Sundance Film Festival won. Bovendien werd zijn werk genomineerd voor de Oscars (de kortfilm Rejected) en op het festival van Cannes (Billy's Balloon). In 2015 liet hij deze World of Tomorrow op de wereld los, een animatiefilm die prompt de jury- en de publieksprijs won op het festival van Annecy.  

Laat je niet misleiden door de futuristische plot: World of Tomorrow is vooral een heel grappige film. Er zit meer dan 200 jaar verschil tussen de twee personages en dat blijft niet zonder gevolgen. 
 
Een geanimeerde sci-fi prent die doet mijmeren, lachen en veel meer.
 

Emily-uit-de-toekomst is een volwassen vrouw die op een vlakke, monotone toon de ene wetenschappelijke theorie na de andere spuit en goochelt met abstracte concepten. In schril en hilarisch contrast is Emily-van-nu een speels meisje van een jaar of 4 dat de helft van de tijd geen benul heeft waar die gekke mevrouw over staat te bazelen. Haar onschuldige en spontane reacties zetten het verhaal telkens opnieuw met de voetjes op de grond. Emily-uit-de-toekomst lijkt op het eerste zicht indrukwekkend gesofisticeerd, maar toont ook haar fragiele, verwarde, van zichzelf vervreemde kant. 

Science fiction die zichzelf relativeert en zich daardoor openstelt voor fans die hun gedachten graag laten meedrijven met de filosofische kanten van het verhaal én voor kijkers die vooral willen genieten van de mooie graphics en de koddige personages. Een intelligente, gevoelige film die je doet wegdromen én nadenken.
Sofie Rycken