Wild Vlees
rating

Duur: 10 min. | 2015 | Land: België | Regie: Tine Lammens | Cast: Ellen Sterckx, Lauranne de Caluwe, Frank Dierens, Caroline Maes | Scenarist: Tine Lammens | Filmschool: Narafi

Het gaat hard voor Tine Lammens. Ze studeerde in 2015 af aan Narafi met de film Wild Vlees en sindsdien reisde haar werk de halve wereld rond. Van het Frames Festival in Mumbai tot op het Hollywood Reel Independent Filmfestival in Los Angeles valt deze productie op.

Ellen Sterckx en Lauranne de Caluwe spelen beste vriendinnen. Geruite schooluniformen met korte rokjes, lang sluik haar, gezellig samen op de fiets – ik moest spontaan denken aan de Aerosmith-clip voor 'Crazy', waarin Liv Tyler en Alicia Silverstone de brunette en blonde school girl fantasy tot leven brengen. De romantische muziek en de sprekende details – een hoorntje met één bolletje snoeproze ijs - doen dan weer denken aan het geniale American Beauty van Sam Mendes.

Ze mogen dan wel BFF’s zijn, het personage van Elveera (Ellen Sterckx) torent duidelijk boven dat van Johanna (Lauranne de Caluwe) uit. Niet alleen fysiek; ze durft meer, ze heeft al een vriendje, ze is cooler, ze kijkt brutaler naar de wereld. Dat dat niet alleen maar pose is, wordt al snel duidelijk. Achter Elveera’s mooie bruine ogen schuilt een meedogenloze wraakgodin. Achter haar geheimzinnige blik zit een kruitvat aan woede en pijn. Elveera navigeert zich een weg naar volwassenheid, met de wapens die ze vindt en met vallen en opstaan.

Uit de beelden spreekt een onwaarschijnlijke liefde voor cinema.

Uit de beelden van regisseur Tine Lammens spreekt een onwaarschijnlijke liefde voor cinema. De beeldcompositie is prachtig en verfrissend. Slow-motion, close-ups, stevige scherptediepte: Lammens is allesbehalve bang om haar verhaal filmisch te brengen. Het is cinema, geen reality TV en dat mag gezien worden. Op die manier brengt ze het broeierige karakter van het plot, het dromerige vernislaagje en de sluimerende spanning heel mooi naar haar kijkers over.

Bovendien sloeg Lammens erin om een excellente cast bij elkaar te brengen: zowel de tieners als de randpersonages zitten helemaal in hun rol en brengen precies de juist energie naar hun performance. Onderkoeld, heftig, lusteloos, kwetsbaar of gefrustreerd: de verschillende moods worden niet door de strot van de kijker geramd, maar komen wel altijd toe, scherp als een pijl.

Dit smaakt naar meer.

Sofie Rycken