Nkosi Coiffure
rating

Duur: 14 min. | 2015 | Land: België | Regie: Frederike Migom | Cast: Nele Vereecken, Kurt Vandendriessche, Awa Sene Sarr, Stella Kitoga, Wivine Ngoy-Mutemba, Nadège Ouédraogo, Linda Kompany, Felicia Ngoy-Mutemba, Alicia Ngoy-Mutemba | Scenarist: Frederike Migom | Producent: Jules Debrock

In een rustige straat in de Matongé-wijk in Brussel komt het bekvechten tussen Eva (Nele Vereecken) en haar vriend (Kurt Vandendriessche) tot een hoogtepunt. Eva vecht zich los uit de kluwen van de ruzie en duwt zichzelf een kapperszaak binnen. Daar komt ze terecht in een warme, welkome cocon van vier Afrikaanse vrouwen.

 

Aanvankelijk laat Eva zich leiden door de zachte zorgende handen van de vrouwen rondom haar. Wanneer de reden van de ruzie met haar vriend aan het licht komt, verdelen de meningen zich echter snel in verschillende stemmen. Eva probeert zich vanonder haar verwarde haren te verantwoorden.

De handen van de kapsters vlechten ook de tijd. Zonder al te veel woorden kunnen ze Eva kalmeren en knappen ze haar op. Zou 'je haren laten knippen' dan toch voor een soort reïncarnatie staan? En het achterlaten van dood haar als een moment van transformatie?

Grootstedelijke en individuele thema's samen in één kortfilm.

Frederike Migom (Adam & Everything) maakte met Nkosi Coiffure haar derde kortfilm. De prent tekende ondertussen een mooi parcours uit, met selecties op binnenlandse festivals zoals het Internationaal Kortfilmfestival Leuven en Filmfestival Oostende. Vooral ook buiten onze landsgrenzen wordt Migoms film erg geliefd. Naast Raindance en het Londense BFI Film Festival, trok de film ook onder meer naar Sydney (Flickerfest), (andermaal) Kinshasa en Spanje (Valladolid). Op dat laatste festival won ze de Best Short Film Meeting Point, op het Washington DC International Film Festival won ze de Prijs voor Beste Kortfilm en op het Brussels Short Film Festival ging ze er met de CANAL+ Prize vandoor. Van een prestatie gesproken.

Migom brengt zonder veel risico's, maar met een gevoelige lens, grootstedelijke en tegelijk erg individuele thema's samen.  De film toont zich bovendien van zijn mooiste kant in de korte tijdspanne dat Eva haar haren geknipt worden. Net op dat moment brengt de regisseuse haar hoofdpersonage niet in beeld, maar kiest ze voor een reeks close-ups van de Afrikaanse vrouwen die Eva omringen. Op een ritmische soundtrack zien we hoe de contrasten tussen de vrouwen verwateren en hoe het licht warmer, en terug meer gebogen wordt. Net zoals het gezicht van Eva, die zich op dat moment ontpopt. Boenk erop.

Annabel Debaenst