Cracks
rating

Duur: 10 min. | 2015 | Land: België | Regie: Koen Van Sande | Cast: Peter Van den Eede, Charlotte Vandermeersch, Fouad Oulad Khlie, Liesa Naert, Briek Lesage | Scenarist: Koen Van Sande | Producent: David Vermander

Een klassevol blank koppel – dikke auto, zonnebril in de pijpzak – parkeert met behulp van de ingebouwde parkeersensoren te midden een grotendeels Arabische buurt in Gent. Boven hun hoofd glundert de naam van de winkel ‘anti-crisis’. Strakker kan een kortfilm haast niet beginnen.

 

Televisie-manusje-van-alles (cameraman, scenarist, regisseur, producent) Koen Van Sande (16+, De Vijfhoek, Familie, Zone Stad) schetst in zijn Ensorgenomineerde Cracks een gevaarlijke vorm van pseudo-angst bij de blanke Vlaming. Het bourgeois koppel waarvan sprake wordt danig overmeesterd door een fantoomconflict, dat het bijgevolg eigenhandig een écht conflict creëert.

Er gebeurt in eerste instantie namelijk helemaal niets, maar in hun ogen doet het groepje loerende Marokkanen vanalles fout. Hoe links Gent ook mag zijn, zodra de bakfiets wordt ingeruild voor een glimmende BMW verschrompelen blijkbaar alle antiracistische overtuigingen.

Cracks is met andere woorden een film in het hier en nu. De pseudo-angsten die het koppel ervaart, vertolkt door een subtiele Peter Van den Eede en een wat hysterische Charlotte Vandermeersch, zijn o-zo verschrikkelijk herkenbaar. Vlaamser wordt een film haast niet, gênanter haast evenmin. Qua thematiek een schot in de eigentijdse roos, qua komedie evenzeer.

Oerdegelijk verteld. Herkenbaarheid troef.

Uiteraard ziet het er allemaal goed uit. DOP Thomas Buelens (Empire, In a landscape, Leegte) schiet strakke beelden en de montage loopt soepel. Van Sande weet duidelijk wat hij doet. Alleen de acteerprestaties stuiten hier en daar op het randje van overacting; Charlotte Vandermeersch ziet het allemaal net iets te groot. Ook het tweekoppige politiekorps dat later in de film komt aanzetten, overtuigt niet helemaal.

Gelukkig teert de hele film op een puik geschreven scenario. Volgens de regeltjes van de scenariokunst verloopt alles, voorspelbaar misschien, vooral ook vlekkeloos. Grootse cinema wordt dit nooit, maar Cracks is wél een oerdegelijk verteld verhaal. Herkenbaarheid troef.

Niels Putman