Sweet Dumplings
rating

Duur: 14 min. | 2016 | Land: België | Regie: Lai Kin Chang | Cast: Lisa Man, Tien-Sing Wang | Scenarist: Lai Kin Chang | Producent: Bart Maes | Productiehuis: Zonderling

Yin en Lee maken dim sum. Doorheen die ritualistische handelingen krijgen hun gedachten de vrije loop. Ze denken aan hun overleden dochtertje en maken elkaar onuitgesproken verwijten. Ze zijn eeuwig veroordeeld, tot hun keuken en tot elkaar.
 

 

Wat een grafische en cinematografische parel, deze Sweet Dumplings. Lai Kin Chang, in België geboren met Chinese roots, is oorspronkelijk een animatiefilmer. Zo was ze betrokken bij de titelsequentie van Les Triplettes de Belleville. Het storyboard van dit sterk in beeld gezette kleinood ziet er dan ook ongetwijfeld fantastisch uit, net zoals het bewegend beeld dat daaruit voortvloeide. De regisseur werkt ook al jaren voor de Brusselse filmschool RITCS, wat haar neus voor talent duidelijk heeft aangescherpt: haar crew levert een topprestatie.

In Sweet Dumplings staat de camera van Johathan Wannyn (Get Ripped, De Onbaatzuchtigen) geen seconde stil. Het startshot draait 360°, de nauwe restaurantkeuken rond. Daarna glijdt ons oog met de lens mee langs de armen en lichamen van het hakkende en deeg rollende koppel. Zij verplaatsen zich nauwelijks, maar de film intrigeert en beklijft door continu wisselende kaders, aanééngelast door montagetalent Thijs Van Nuffel. Die was een tijdlang de assistent van Nico Leunen en stond zelf in voor top kortfilms als Kus Me Zachtjes en De Weg van Alle Vlees. Sweet Dumplings is voor beiden een visitekaartje van jewelste.

Prachtig kleinood.

Ook vermeldenswaard: de mooie filmaffiche van Amira Daoudi – de nog niet eens dertigjarige Brusselse ontwerpster die in 2015 al meer dan terecht een retrospectieve expo kreeg: From Film to Poster. Voor de geluidsband schakelde Chang ervaren rotten Jan Deca en Senjan Jansen in.

In Brussel schieten de kwalitatieve dim sum restaurants anno 2016 als paddenstoelen uit de grond. Het bedreven vingerwerk in die keukens is een mooie metafoor voor het filmtalent dat dit grafische en cinematografische kleinood inéén kneedde. Lai Kin Chang werkt aan een eerste langspeelfilm, het water loopt ons al in de mond.

Jan Sulmont