FRANKIE15
rating

Duur: 18 min. | 2016 | Land: België | Regie: Livia Perneel | Cast: Melody Van Gompel, Amber Janssens | Scenarist: Livia Perneel | Productiehuis: RITCS | Filmschool: RITS

Yes, pubers! Deze kortfilm van regisseuse Livia Perneel etaleert een prachtig en hedendaags voorbeeld van een sterke vriendschap tussen twee meisjes die schipperen tussen puberaal bakvissengedrag en wat het betekent om stilaan een vrouw te worden.

 

TRAILER

Frankie is 15 going on 16. Ze woont samen met haar vader in het Brusselse en leidt een redelijk gewoon leventje: naar de jongens kijken, luisteren naar hippe Brusselse rap (Coely!) en occasioneel een zekere afkeer hebben van haar eigen lichaam. Maar Frankie staat wel te trappelen datzelfde lichaam in te zetten voor een eerste potje seks, en liefst nog voor ze zestien wordt. Een doorsnee tiener dus, één met een hoge herkenbaarheidsfactor, die er ons vooral aan helpt herinneren hoe hard we onze puberteit níet missen.

De beste vriendin van Frankie is Louise, een mooie wulpse blonde die maar al te graag haar liefje te pas en te onpas een tong draait voor de ogen van Frankie. Maar, en dat maakt deze kortfilm zo mooi en niet stereotiep, er is absoluut géén sprake van jaloezie tussen de twee. Het is verfrissend om te zien hoe zij elkaar steunen door dik en dun en alles weten over elkaar. FRANKIE15 toont hoe vriendschap tussen twee vrouwen kan, of zou moeten, zijn: blij zijn voor elkaar over de goede dingen en elkaar steunen bij de slechte momenten.

Perneel giet haar tienerverhaal in een erg aantrekkelijk jasje, voorzien van de juiste beats. De twee hoofdactrices zetten hun beste beentje voor en weten, afgezien van enkele mindere scènes, grotendeels te overtuigen. Vooral de momenten waarop niks wordt gezegd, vertellen het meest.

Over de onvoorwaardelijke vriendschap tussen twee (bijna-)vrouwen in de grote stad.

Het mannelijk ras wordt niet bepaald gunstig neergezet in deze FRANKIE15, maar dat zet de boodschap eens te meer kracht bij: Frankie kan gerust voor zichzelf zorgen. Zelfs zonder moederfiguur is ze “al twee jaar voorbereid op haar maandelijks bloedserieus kutprobleem” dat plots de kop komt opsteken wanneer ze zestien wordt.

De chicks before d*cks, fries before guys-atmosfeer schemert heerlijk door. Of zoals ze het zelf zeggen op het einde: Frankie et Louise pour la vie!

 

Ellen Van Hoegaerden