K.U.T in 
zwart - wit 
K.U.T Recensie : Billy Elliot
billyelliot.jpg
Billy Elliot
Een hartverwarmende, heldere en uitstekend afgewerkte film, een ode aan de gelijkheid en het respect voor elk menselijk individu; een film die tevens oproept om op te komen voor uw rechten, de moed op te brengen om uw eigen gedacht te behouden en soms tegen de massa in te zwemmen en zeker om anderen te respecteren.

Ontroerend en menselijk zonder overdadig sentiment of nodeloze acties en geweld. Een absolute aanrader voor eenieder die vindt van zichzelf dat hij (zij) een portie ruimdenkend en gezond verstand bezit!

'Billy Elliot' vertelt het verhaal, gesitueerd in 1984 in een Noord Engels provinciestadje, over de groeiproblemen die een 11-jarige jongen ondervindt in een verwrongen familie die leeft in een mijnwerkersstreek, waar het sociaal zeer onrustig is door de mijnstakingen..
Deze stakingen zijn hard en maken iedereen uiterst agressief. Onnodig te vertellen dat zo een leefwereld niet ideaal is om als 11-jarige op te groeien.
Zijn vader Jackie (Gary Lewis (III)) heeft het financieel zeer moeilijk, maar toch betaalt hij de bokslessen van zijn zoon, want hij moet toch zijn man kunnen staan in deze harde wereld. Zijn moeder is reeds overleden en wordt nog voortdurend gemist.
Als Billy (Jamie Bell) dan op een dag zijn bokshandschoenen (eigenlijk zijn ze van zijn grootvader) ruilt voor balletschoentjes, slaan de stoppen van zijn vader en zijn broer Tony (Jamie Draven) geheel door. Want ballet voor jongens vinden ze maar niets;dat zijn toch allemaal maar homo's of verwijfde mislukkelingen die zich daar toe geroepen voelen.

Gedaan met de balletlessen dus, ware het niet dat de balletlerares Mrs. Wilkinson (Julie Walters) inziet dat hij talent heeft en daardoor uit zijn troosteloze bestaan kan ontsnappen. Zijzelf heeft nooit het geluk gehad om verder te geraken dan lerares en steunt hem daarom des te meer. Dat het dansen in de familie zit zegt zelf de licht demente grootmoeder (Jean Heywood) die van Billy echte familiale vriendschap mag ontvangen. En Billy zet met de steun van Mrs. Wilkinson, in het geheim zijn lessen voort. Want dansen en bewegen dat is zijn leven.
Mrs. Wilkinson kan Jackie dan toch overtuigen van Billy zijn talent. Geleidelijk aan geraakt ook de leefgemeenschap er van overtuigd en met de financiële steun van velen trekt Billy met zijn vader naar Londen om mee te doen aan een auditie om toe te treden tot de Londense Koninklijke Balletschool. En dan afwachten of hij toegelaten word...

Dat deze film een "anti-Thatcher"-stempel meedraagt is overduidelijk, maar in tegenstelling tot andere "Iron Lady-films" draagt de prachtige beeldregie van Stephen Daldry, gesteund door de prachtige vertolkingen van de acteurs en het uiterst genuanceerd scenario van Lee Hal, er toe bij dat de kijker geen mening opgedrongen krijgt, maar uit het verloop van de film zelf zijn conclusies kan trekken. En zulke boodschappen worden beter begrepen en geapprecieerd.

De muziekscore is ook iets speciaal en de CD is zeker de moeite want afgewisseld met korte tekstpassages uit de film presenteert de groep T-Rex een muzikale documentaire over deze jonge danser. In het begin horen we 'Cosmic Dancer' en 'Get It On' en als hij ontdekt dat er danskunsten in hem zitten horen we 'I Love To Boogie'; op het moment dat hij zijn wil doordrijft: 'Children of the Revolution', tot hij op het roemrijke einde zijn geluk vindt in 'Ride a White Swan'; als dat geen passende muziek is.

Dus laat uw verstand eens werken en ga deze film horen, zien en voelen.

Koenraad De Geest



Geschreven door Koenraad De Geest
Enkel (gedeeltelijke) overname met bronvermelding www.kutsite.com

© K.U.T vzw 1999-2009

binnenkort in de zalen

23 mei
Amour *or 30/5
Men In Black: 3 *3d
What To Expect When You're Expecting