Calvary

Genre: Drama | Duur: 1u40 | Release: 10 Januari 2014 | Land: Groot-Brittannië, Ierland | Regie: | Cast: Brendan Gleeson, Kelly Reilly, Chris O'Dowd, Aidan Gillen, Dylan Moran, Isaach De Bankolé, Domhnall Gleeson

Toen John Michael McDonagh enkele jaren geleden als regisseur debuteerde met het leuke The Guard, werd hij onvermijdelijk vergeleken met zijn broer Martin, die In Bruges had geregisseerd. Terwijl die zijn zwarte komedie liet opvolgen met Seven Psychopats en daarmee nogmaals te kennen gaf het betere popcornwerk genegen te zijn, tracht John met zijn tweede productie iets frisser en diepgaander uit de hoek te komen.

Brendan Gleeson, eindelijk nog eens in een hoofdrol, is erg genietbaar als een pastoor van een Iers dorpje die met de dood bedreigd wordt en in de daaropvolgende dagen een aantal zaken op een rijtje zet, zowel wat zijn eigen leven betreft als dat van zijn vrienden en dorpsgenoten. Eerst zien we de acteur genoeglijk de onverstoorbare gezagsfiguur spelen, wat we hem al eerder zagen doen, in o.a.The Guard. Vervolgens vraagt de steeds ernstiger wordende plot echter een vertolking waarin berusting, plichtsgevoel en menslievendheid meer fijngevoeligheid vragen van Gleeson dan veel van zijn andere rollen.

De man brengt het er echter schitterend vanaf en maakt van Father James een moderne, tragische westernheld. McDonagh alludeert met zijn naar High Noon verwijzende fotografie eveneens naar het cowboygenre. Het is dan ook genieten van de prachtige landschappen en mooie shots. Tegelijk sluimert onder het mysterie - de kijker weet in tegenstelling tot de protagonist niet wie de bedreiging heeft geuit - een vage transcendentale sfeer: de wereld om Father James heen lijkt vastbesloten zijn geloof op de proef te stellen. 

Een aantal heerlijke acteurs vormt een groep van twaalf nevenpersonages die je dan ook als discipelen van de afgeschreven verlosser zou kunnen zien. Ze zorgen voor scherpe, vlot gedebiteerde en treffende dialogen die de film extra op smaak brengen.

Calvary weet aldus meer te zijn dan enkel een zwarte komedie, en slaagt in de ambitie een amusant, maar tegelijk een betekenisvol en krachtig relaas te vertellen waarmee McDonagh daarnaast de Ierse katholieke kerk nog eens flink inpepert hoezeer het verleden vol misbruik een enorme schandvlek vormt. 

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Father James ontmoet zijn lot op het strand, waar hij wacht op degene die hem met de dood bedreigd heeft. Het blijkt Jack te zijn, de slager, die met drie schoten een einde maakt aan het leven van de pastoor.