Sociaal geëngageerde cinema.. Het is zoals een tentoonstelling van 17de eeuwse vazen of een overzichtswerk van de aquarellen van Hugo Claus.. het klinkt allemaal heel artistiek en we zijn allemaal erg blij dat dergelijke initiatieven vandaag de dag nog kunnen overleven, maar er ook effectief naar gaan kijken... Frases à la boring as hell, artyfarty en onomkeerbare comateuze toestand dringen zich onwillekeurig in ons op. Sociaal geëngageerde cinema.. het soort films die enkel critici krampachtig verdedigen als must see, verguisd door de rest van de bevolking..

Lezer, ik ben me bewust van al uwer angsten, maar geloof me dan ook wanneer ik vertel dat Cidade de deus u niet zal vervelen ondanks (of is het toch dankzij) zijn vermetele predikaat.

In Rio de Janeiro werd in de jaren '60 een groots sociale woningen project gestart, de nieuw ontstane ministad kreeg de naam City of God. (Cidade de deus). Twintig jaar later werd het een van de gevaarlijkste plaatsen op de wereld. Slechts sporadisch bezocht door corrupte politie, in hart en ziel doordrongen van criminaliteit. In dit milieu groeide Paulo Lins, de schrijver van het gelijknamige boek, op. In dit milieu werd ook gefilmd. De opnames gingen door in de Cidade, de kleine rotjochies die van het leven van de lokale handelaren een hel maken, doen dit naar alle waarschijnlijkheid in het echt evenzeer, en zelfs de ratten hebben ze niet ver moeten zoeken.

De film begint en eindigt met een amusante montage waar een bendebaas met gevolg doorheen de straten van Rio jaagt naar een ontsnapte kip. Want niemand ontsnapt aan de greep van de criminaliteit, behalve misschien dan die enkeling die uit zijn grijpgrage handen weet te glippen. Zoals Alexandre Rodrigues die, in plaats van zich aan te sluiten bij de bende van zijn broer, eerder de camera hanteert dan de revolver en zich zo een baantje bij de lokale krant weet te forceren. Totaal anders dan zijn leeftijdtijdsgenootjes die in no time de corporate ladder van drugshandel wisten te beklimmen.

Mijn filosofisch gezwam tot het minimum beperkende omdat dit eerder lezers afschrikt dan omgekeerd.. Cidade de deus doet je nadenken.. Over criminaliteit, de vermeende onschuld van de kinderziel, harde aanpak, stedenbouw, armoede, de goedheid van de mens, het bestaan van god. Maar nog belangrijker is dat Cidade de deus gewoonweg spannend is. Een bikkelharde actiefilm, Amores Perros meets Kids, onnavolgbaar realistisch geacteerd en gekaderd.. Laten we met z'n allen afspreken deze film zeker niet Sociaal Geëngageerd te noemen, want hij verdient iedere bezoeker.