Opener van deze festivaleditie is net als vorig jaar een Vlaamse film. Waar 'Hop' vorig jaar nog net wist te charmeren maar niet echt door te breken, staat 'De Zaak Alzheimer' vast een grote toekomst te wachten... in eigen land dan wel.

De gelijknamige roman van Jef Geeraerts werd door regisseur Erik Van Looy en producent Erwin Provoost vakkundig onder handen genomen. Het verhaal draait om huurmoordenaar Angelo Ledda -een alweer indrukwekkende Jan Decleir - die zich tegen zijn opdrachtgevers keert wanneer hij bevolen wordt een kind te doden. Dit brengt hem in een lastig parket want ook de politie zit hem achterna in de vorm van Vincke en Verstuyft, een rechtschapen en pienter politieduo. Ledda is bovendien ziek en wil zijn carrière afronden. Maar een vredig pensioen is voorlopig nog ver weg.

Een vrij klassiek politieverhaal, dat niet echt origineel te noemen valt. Vincke en Verstuyft zijn elkaars tegenpolen, wat iets teveel naar voorgeschreven regels van een genre riekt. Vincke is een mistroostig intellectueel, Verstuyft een rebelse macho. Hun sterk gevoel voor rechtvaardigheid en hun afkeer voor politieke spelletjes maken dat de twee toch op één lijn komen te zitten. De plot biedt verder weinig verrassingen en is af en toe zelfs voorspelbaar.

Maar dat alles kan de pret niet bederven, en nu gaan we dan ook volop met lof zwaaien. Van Looy is er in geslaagd een spannend en goed opgebouwd verhaal te vertellen, dat evenveel aandacht schenkt aan actie als aan de ontwikkeling van de personages. Zo krijg je een beslist realistische, geloofwaardige film, met sympathieke personages. Een film die bovendien zéér vakkundig en stijlvol in beeld is gebracht. Van Looy kent zijn klassiekers - Insomnia, Manhunter, Heat, Seven, noem maar op - en dat is er aan te zien. Maar dat doet niets af aan het feit dat zijn film écht mooi is en voor een Vlaamse film een ongezien visueel niveau haalt. Fotografie, camerawerk en montage zijn ijzersterk en illustreren meteen waarom De Alias zulke crap was en 'Flikken' amateurwerk is.

En dan zijn er natuurlijk de acteurs. Tot in de kleinste bijrol goed: o.a. Tom Van Dyk, Lucas Van den Eynde, Els Dottermans, Vic de Wachter, Filip Peeters. Maar dé publiekstrekker is natuurlijk Jan Decleir, imposant, hoewel Jo De Meyere minstens evenveel indruk maakt. En dan zijn er Vincke en Verstuyft. Koen De Bouw en Werner De Smedt. Slim gecast, mooie jongens, voor elk wat wils? Ja, maar ze vallen echt niet door de mand, hoewel De Bouw zijn tegenspeler toch overklast. Zijn Vincke is echt en doet naar meer verlangen. De tv-serie én een vervolg komen er dan ook zo aan.

'De Zaak Alzheimer' is bestemd voor een groot publiek. Verwacht dus geen tweede Manneken Pis of een ander niche-product. Spannend, degelijk vertier voor de hele familie. Maar daar is niks mis mee. 'De Zaak Alzheimer' kan zonder blozen naast vele van zijn Amerikaanse concurrenten gaan staan, die vaak beduidend minder klasse hebben.