Het valt in deze film, buiten de ietwat slechtere filmkwaliteit, niet op dat ie aan de kuisheidsregels van Dogma95 is onderworpen. Ook omdat er nu meer buitenopnamen zijn en er wat meer vaart in de film zit.

Deze derde Scandinavische dogmafilm lijkt in het begin op een soort "Rain Man", waarbij de gehandicapten weer sympathiek uit de hoek komen. En eigenlijk is dat ook zo, maar hier wordt aangetoond dat samenleven wel degelijk mogelijk is zonder afzonderingsmaatregelen. Het is een romantisch realistisch sprookje geworden en de titel van de film verwijst naar de hoofdrolspeler "Toshiro Mifune" in Akira Kurosawa's film "De zeven Samurai". Wat de bedoeling daarvan is, ontdekt u wel als u de film ziet.

Het verhaal gaat over Kersten (Anders W. Bertelsen), pas getrouwd en een geslaagde man. Als hij naar de begrafenis van zijn vader moet gaan, is zijn vrouw kwaad. Nu hoort ze immers voor het eerst dat hij nog familie heeft. Hij had dit verzwegen omdat zijn vader op een vervallen boerderij samenleeft met zijn geestelijk gehandicapte broer Rud (Jesper Asholt).

Om het huishouden op de boerderij terug normaal te laten verlopen, wordt Liva (Iben Hjejle) in dienst genomen. Zij is in feite een prostituee die voor haar pooier is gevlucht. Rud, die een "Star Trek"-complex heeft, vindt troost bij Liva. Maar ook Kersten vindt haar meer dan aantrekkelijk. Als op een avond Kerstens vrouw opduikt gaan de poppen aan het dansen! En dat is dan nog maar het begin.

Deze ontroerende, grappige en leerrijke film is een aanrader, zeker voor wie de vorige en volgende Dogma95 films wil volgen.
Ik kijk er al naar uit en we zullen niet lang meer moeten wachten want dan komt Dogma95 / 5 uit, nl. "Lovers" van Jean-Marc Barr, de tweede niet Scandinavisch Dogma film (De eerste komt later, nl. "Donkey-boy" van Harmony Korines)