Een juweeltje. Denk aan de charmes van Manneken Pis in kleur, frêle zusterliefde als een granieten zeepbel, smalltown Vlaanderen. Voeg daar nog eens actrices van formaat aan toe, een verhaal als een bittere suikerspin en de poëzie van Heimat dat niet als een scheldwoord klinkt. Geen wonder dat Pauline en Paulette op het festival van Cannes lovende kritieken oogstte.

Pauline (Dora van der Groen), een ietwat simpele vrouw van 66 jaar leeft in haar geboortestad onder de hoede van Martha (Chris Boni). Pauline is enkel tot kleine huishoudelijke klusjes in staat, maar blijkt gefascineerd door de boetiek van Paulette (Ann Petersen), een winkel voor ultrakitscherige damesspullen. Eigenlijk ergert Paulette zich aan die bezoekjes. Wat zullen haar klantes wel niet denken? De zussen komen in een stroomversnelling terecht wanneer Martha sterft. Cecile (Chris Lomme), de jongste zus, komt uit Brussel voor de begrafenis. Zowel Cecile als Paulette willen graag Pauline, die nu tijdelijk bij Paulette woont, in een instelling plaatsen. Vooral Paulette is heel gevoelig voor de dorpsroddels. Uiteindelijk biedt Martha's testament uitkomst. Onder geen beding mag Pauline naar een instelling. En dus zoekt Paulette aarzelend toenadering tot Pauline.

Geef toe: deze sprookjesachtige parabel intrigeert. En wat kan een beetje criticus optornen tegen monumenten als Dora van der Groen, Ann Petersen en Chris Lomme, actrices die tot in hun teennagels barsten van talent? Vooral Dora van der Groen zet een glansvertolking bij in haar intussen indrukwekkende palmares. Regisseur Lieven Debrauwer (Leonie, Testament) focust voluit op de personages, filmt in een simpele montage een verhaal dat zich haast vanzelf als een bloem ontvouwt. Aan u de keuze of het Chrysanten, Doornrozen of Vergeetmijnietjes moeten zijn. Aanrader.