Een competitiefilm van het hardere soort dan we in deze categorie doorgaans gewend zijn, is deze ‘Certi Bambini’. De film vertelt het relaas van de 12-jarige Rosario, die in Napels deel uitmaakt van een jeugdbende. De knaap is niet kwaadaardig, maar de criminaliteit is eigenlijk zijn enige optie. Drie mensen in zijn leven helpen mee de koers te bepalen: zijn oma, Santino, een crimineel die hij erg bewondert en de mooie Caterina, op wie Rosario een oogje heeft. Het harde bestaan dwingt de jongeren snel volwassen te worden. Inbraak en diefstal zijn binnen de kortste keren onvoldoende om mee te kunnen doen met de grote jongens.

De regisseurs Frazzi weten waarover ze het hebben en schetsen een authentiek, rauw portret van een veel te snel rijp geworden kind in een omgeving die hem geen kansen biedt. Dit levert een erg boeiende film op, die bovendien op interessante wijze wordt verteld. Rosario reist met de metro en elk sluiten van de deuren roept een flashback op. Die vertellen ons meer over de mensen uit Rosario’s omgeving, maar worden niet altijd chronologisch gebracht. Dat maakt de kijkervaring erg interessant. Daarnaast wint de film ook intensiteit omdat we niet weten waar Rosario naartoe reist. Een indringende climax sluit de film af.