Om niet met een zoveelste verfilming van een oude tv-serie op de proppen te moeten komen, laten de makers van Bewitched de remake deel uitmaken van de plot. In deze film wil men dan ook de jaren '60-serie Bewitched, over het huwelijksleven van een goedaardige en moderne heks, nieuw leven in blazen en daarvoor is men op zoek naar geschikte acteurs.

Will Ferrell krijgt als voormalig filmster Jack Wyatt de hoofdrol aangeboden. De degradatie van het grote naar het kleine scherm is vernederend, maar dat belet hem niet op de set de grote meneer uit te hangen. Zo bemoeit hij zich uitdrukkelijk met de casting van zijn tegenspeelster: die hoeft niet al te best te kunnen acteren -want alle aandacht moet naar Wyatt gaan-, maar wel op een zeer typische manier met haar neus kunnen bewegen, zoals de oorspronkelijke heks Elizabeth Montgomery.

Toevallig is daar Isabel Bigelow, een frisse jongedame zonder enig benul van acteren, maar wél met een alleraardigste neus. Zij mag Wyatt flankeren in wat al snel een slecht ontvangen sitcom blijkt. Het toeval wil echter dat Isabel een échte heks is die dapper zonder toverkunsten door het leven probeert te gaan. Tot ze begint te beseffen dat de show en in het bijzonder Jack zelf, wel wat extra magie kan gebruiken.

Ferrell is perfect als onuitstaanbare blaaskaak: de kerel is immers geheel en al ergerniswekkend. Met meer onderkinnen dan charme zal deze zogenaamde komiek ons wel nooit kunnen bekoren. Gelukkig is er Nicole Kidman, die als de leeghoofdige en naïeve Isabel best aandoenlijk en schattig is, ondanks het niets voorstellen van haar personage. Shirley MacLaine en Michael Caine leuken de boel op in fijne bijrollen, zoals wanneer Caine als vader Bigelow vanop verpakkingen in de supermarkt zijn dochter aanspreekt.

Al dat getover en de occasionele geslaagde grap (zoals wanneer Isabel de ex van Jack verplettert) zorgen samen met het best vermakelijke acteerwerk voor enkele hoogtepunten in een film die verder uitblinkt door onnozelheid en voorspelbaarheid. Nora Ephron regisseert als altijd zonder enige persoonlijke stijl en volkomen volgens het Hollywoodboekje en rijgt zo de ene onbenullige scène aan de andere. Vreemd genoeg weet ze hier en daar wat charme uit deze lichtvoetige rommel te puren, zodat 'Bewitched' wel -voor even- leuk is.