Een rustig gehouden Robin Williams speelt in deze entertainende tragikomedie de rol van Paul Barnell, een reisagent die in Alaska trips naar exotische landen tracht te verkopen. Het gaat slecht met de zaak. Ook zijn vrouw, die aan het Tourrette-syndroom leidt, baart hem veel zorgen. Zijn enige hoop is dat de verzekeringsmaatschappij over de brug komt met het geld van de levensverzekering. Paul’s broer is namelijk al vijf jaar verdwenen. De ijverige makelaar (Ribisi in goeden doen) gunt hem dat echter nog lang niet. Maar dan stuit Paul op een lijk in een vuilniscontainer. Hij denkt er de verzekering mee op te kunnen lichten. Jammer genoeg zijn er nog anderen die plannen hadden met het lijk.

Heel origineel is dit uitgangspunt niet, en The Big White leent zijn geschifte personages, tragi-komische ondertoon en winterse decor zonder gêne bij Fargo. Toch kunnen we bezwaarlijk stellen dat The Big White niets te bieden heeft. Zo is het alvast één groot pluspunt dat de kolder en hysterie die typisch zijn voor vele Amerikaanse komedies, ontbreken en het de karakterontwikkeling is die voor de komische noot zorgt. Harrelson irriteert wat dat betreft enigszins, maar Lohman is aandoenlijk en Holly Hunter niet minder dan grandioos. Daarnaast is er de overheerlijke, sfeervolle soundtrack - waaronder ook enkele passende songs van eels - en de frisse fotografie, die de besneeuwde landschappen bijzonder aantrekkelijk in beeld weet te brengen, al van bij de openingsbeelden.

Onopvallend, en met de onterechte uitstraling van een Amerikaanse independent, niet bijster interessant, maar anderzijds ook bijzonder pretentieloos en ontspannend amusement. Toch nog de moeite waard dus.