Bent Hamer verraste ons enkele jaren geleden zeer aangenaam met de observerende studie Kitchen Stories. Nu is hij terug, en hoe!

O’Horten is het oprecht ontroerende portret van een man die met pensioen gaat. Odd Horten is een man van achter in de 60 die al heel zijn leven voor de Noorse spoorwegen werkt en stilaan zijn laatste traject Oslo-Bergen rijdt. Hij is goed geïntegreerd in zijn werkomgeving en staat angstig tegenover zijn nieuwe leven.

In de eerste weken na zijn pensionering maakt hij heel wat vreemde dingen mee, die je niet eens zo zot zou kunnen bedenken. Hij probeert vrede te nemen met de rust, maar als hij merkt dat heel wat ouderen uit zijn omgeving de pijp aan Maarten geven, wordt hij onrustig. Als oude man begint Odd te leven.

Deze herkenbare film is prachtig in beeld gezet. De observerende toon die bij Kitchen Stories al zo efficiënt bleek, is in O’Horten nog veel krachtdadiger. De menselijke toon en het begrip voor ’s mans onrust kruipen onder je huid. Zo ontroert de prent je ook onmiddellijk. En het is die puur kijkende regie die dat mogelijk maakt. Hamer maakt je niet enkel een toeschouwer van Odds leven, maar doordat de camera letterlijk ín de actie kijkt, ben je ook direct betrokken in de actie.

Hoe meanderend en besluitloos het verhaal ook moge zijn, O’Horten brengt je naar plaatsen die je nooit voor mogelijk had gehouden.