Met deze lyrische film tracht de Franse filmmaker Gilles Bourdos de vruchteloze pogingen van de mens om vat te krijgen op de dood, in beeld te brengen. Dat klinkt behoorlijk zwaarwichtig en Bourdos neemt dat thema ook behoorlijk ernstig. Toch weet hij van Afterwards wel een ingetogen prent te maken die visueel prachtig aansluit bij zijn onderwerp.

De nimmer teleurstellende Romain Duris speelt een succesvol Frans-New Yorks advocaat. Op een dag wordt hij aangesproken door een bizar figuur, ene Dr. Kay (een prima gecaste John Malkovich), die aanvankelijk maar wat lijkt te wauwelen over sterfelijkheid en goedheid. Maar de man blijkt wonderbaarlijk genoeg wel te kunnen voorspellen dat iemand gaat sterven en onze protagonist Nathan gaat zijn eigen leven plots vanuit een ander standpunt bekijken. De bijna-dood-ervaring uit zijn kindertijd lijkt toch zijn sporen nagelaten te hebben. Ook een dramatische gebeurtenis in zijn gezinsleven speelt een rol.

Hoewel deze opzet enigszins Shyamalaans aandoet en Bourdos thuis is in het genre van de atmosferische thriller, ontwikkelt Afterwards zich geenszins als een bovennatuurlijk relaas. Dr. Kay's gave wordt zonder enige sensatie getoond, alsof het een banale zintuigelijke waarneming is. Op enkele behoorlijk intense scènes na, kent het verhaal zelfs een vrij vlak verloop. Nathan's worstelingen met de eindigheid van het leven en de algemenere beschouwingen over de mensheid en zijn pogingen het onvermijdelijke uit te stellen, blijven echter vrij interessant, al neigt één en ander wel naar pretentie en sentiment. Maar Bourdos heeft zijn film in de hand en maakt er toch een strak geregisseerde, onderhoudende prent van, die ook visueel veel te bieden heeft. Belichting, montage en beeldvoering staan vakkundig ten dienste van de plot en bepalen mee de sfeer van de film. Alexander Desplat is momenteel ook de meest geschikte componist om dergelijke thema's muzikaal te ondersteunen (luister ook naar de soundtracks van Birth, Lust Caution, Girl with a Pearl, The Painted Veil, Syriana, ...). Hoewel het gebrek aan essentie en effectieve plotwendingen de film weinig geschikt maken voor een groot publiek, valt Afterwards best te waarderen.