K.U.T in 
zwart - wit 
K.U.T Recensie : Pump up the volume

Rating
ratingx ratingx ratingx rating
Genre
Muziekfilm
Duur
1u45
Regie
Allan Moyle
Cast
Christian Slater, Andy Romano, Keith Stuart Thayer, Cheryl Pollak, Jeff Chamberlain, Billy Morrissette
Release
1 januari 1990
Land
USA
Pump up the volume
Everybody knows that the dice are loaded
Everybody rolls with their fingers crossed
Everybody knows that the war is over
Everybody knows the good guys lost
Everybody knows the fight was fixed
The poor stay poor, the rich get rich
That’s how it goes
Everybody knows

Kies de beste film aller tijden zei onze hoofdredacteur een vorige keer op een redactievergadering. Sommige redacteurs noemden meteen hun favoriete film. Anderen moesten eens nadenken en komen er in feite nog steeds niet uit. Ook ik niet. Hoe bestempel je in godsnaam een film als je all time favorite? Kies je voor die film met het interessantste scenario? Met de beste acteerprestaties? De meest innovatieve film die je ooit hebt gezien? De meest betoverende? De meest realistische? Is er überhaupt een film die al deze eigenschappen in zich draagt? Een herformulering van deze vraag drong zich voor ondergetekende op.
Welke film is me het meest bijgebleven. Ook hier kwamen verschillende mogelijkheden uit de bus; vaak gepaard met een bepaalde periode in m’n leven. Maar toch bleek deze aanpak tot een lievelingsfilm te leiden. Als ik als kleine jongen de vraag moest beantwoorden zou het antwoord meteen The Goonies zijn. Spannend en vertederend. Veel later wanneer je al wat films bekeken hebt, kan je moeilijk omheen The Godfather. Nog later liet het - in Land and Freedom van Ken Loach uitstekend verfilmde - dilemma tussen de trotskistische en stalinistische vrijheidsstrijders in de Spaanse burgeroorlog een onvergetelijke indruk na. In m’n hectische thesisjaar kwam The Straight Story als geroepen om tot rust te komen en wat zaken te relativeren etc. Maar één film wordt nog steeds regelmatig opgerakeld en gehuurd om terug te keren naar die periode van je leven wanneer alles lijkt te veranderen: Pump Up the Volume.
Happy Harry Hardon - You ever get the feeling that everything […] is completely fucked up. You know that feeling that the whole country is like one inch away from saying 'That's it, forget it.' I mean think about it. Everything is polluted. The environment, the government, the schools you name it. Speaking of schools […] "Is there live after high school?" Because I can't face tomorrow, let alone a whole year of this shit. Yeah, you got it folks. It's me again with a little attitude for all you out here in Whitebread Land. […] Lets see, we're on er 92 FM tonight and it feels like a nice clean little band so far. No one else is using it. The price is right. Heh, heh. And yes folks you guessed it. Tonight I am as horny as a ten peckered house, so stay tuned because this is Happy Harry Hardon reminding you to eat your cereal with a fork and do your homework in the dark
Je maakt je los van je ouders wat onvermijdelijk tot de nodige conflicten leidt. Vriendschappen worden belangrijk, maar blijken geen eenvoudig ontwikkelingsproces. De hormonen in je lichaam nemen het al eens over van je verstand. Je voelt je euforisch, dan weer mis begrepen, volwassen, dan weer infantiel, klaar voor “het echte leven”, dan weer angstig om je weg te vinden in die complexe en vaak cynische wereld waarin we leven.
Jullie weten het al mensen – ik heb het over de puberteit en adolescentie. Hoewel a posteriori een voetnoot in je leven en ogenschijnlijk het niet waard je druk in te maken, toch een cruciale fase in je vormings- en ontwikkelingsproces. Zo’n complexe fase ook, waarin je – ik althans – wanhopig op zoek bent naar antwoorden op tal van vragen:
Waarom je elke dag naar die kutschool moet waar de leraar aardrijkskunde alle moeite doet om aan te tonen dat hij je niks kan bijbrengen en de leraar moraal (djeezes het woord alleen al) de emanatie van de hypocrisie blijkt wanneer meneer ondanks z’n retoriek van begrip en solidariteit zijn leerlingen enkel gebruikt voor het instandhouden van z’n progressieve aura (that’s right Mr. Timmermans, ik heb het over jou)? Of het fout is je bij momenten vijf keer per dag te liggen afrukken in dat stille kamertje met die belachelijke posters aan de muur? Waarom je familie je voortdurend vraagt of je al een vriendinnetje hebt, terwijl het minnespel zich bij jou beperkt tot een schuchtere lach naar een meisje, gevolgd door het schaamrood op de wangen en een pijnscheut uit de diepe dalen der tristesse in je vervormde lichaam, wanneer ze je ter plekke staat uit te lachen? Waarom dat gespuis van het Vlaams Blok in godsnaam zo’n aanhang kent in mijn stad? Waarom pipo’s als Bush sr., Mobutu of de paus het in deze rotwereld voor het zeggen hebben, terwijl ik het godverdomme allemaal beter weet, maar niemand naar mij wil luisteren? Waarom ik hierover volgens sommigen geen mening mag hebben omdat ik “nog niets heb meegemaakt”? …
Happy Harry Hardon - Guess who? It's ten o'clock do you care where your parents are? Because after all it is a jungle out there. [Everybody Knows plays]
Everybody knows that the dice are loaded
Everybody rolls with their fingers crossed
Everybody knows that the war is over
Everybody knows the good guys lost
Everybody knows the fight was fixed
The poor stay poor, the rich get rich
That’s how it goes
Everybody knows
Happy Harry Hardon: I don't know. Everywhere I look it seems that someone's getting butt surfed by the system. My parents are always talking about the system, and the sixties and how coooool it was. Well look at where the sixties got them hey! Come on people now smile on your brother everybody get together try to love one another right now tune in, turn it up, too good!!! Now that was the sixties, this is a song from the nineties from my buddies the Descendants. [The Descendants play)
Welcome to Dorenas central… may I take your order please…
Yeah I want two large cokes
two large fries
chili cheese dog
large dr. pepper
super deluze with cheese and tomato
Do you want whale sperm with that?
NO!
Harry - Why don't we listen to that one again.Welcome toDorenas Central can I take your order please?.. I'd like … Do you want whale sperm with that? NO. I hate the sixties, I hate school, I hate principals, I hate vice principles! But my true pure refined hatred is reserved for guidance councillors.
 
Brrrrr. Guidance councillors – of nog erger: leraars moraal. Maar genoeg over puberteit. Ik probeer hier m’n favoriete film te bespreken en totnogtoe ging het daar niet over. Dus:
Bovendien droeg deze prent ertoe bij de attitude te kweken af en toe m’n bakkes eens goed open te trekken als er onrecht wordt aangedaan aan de waarheid of wanneer m.i. fundamentele principes [..] verloochend worden.
Het verhaal: Mark is een tiener die verhuisd is van de oostkust naar Arizona omdat zijn vader daar een belangrijke positie als schoolinspecteur heeft aangenomen. De deal tussen Mark en z’n ouders is dat hij redelijke schoolresultaten haalt en dat ze hem verder met rust laten. Hij is er immers niet over te spreken zijn vrienden te moeten achterlaten door naar dit gat te verhuizen. Bovendien hebben z’n ouders hem een radiosysteem gekocht waardoor hij contact kan houden met z’n vrienden. Hij gebruikt dit echter op een andere manier. ’s Nachts ontpopt Mark zich tot radiopiraat Happy Harry Hardone – “I sit alone in my room alone, naked, wearing only a cock ring”. Gefrustreerd en mis begrepen ventileert hij zijn ongenoegen over zichzelf en de maatschappij via de radiogolven. De andere jongeren van de streek en zijn school voelen zich aangesproken door zijn boodschap en hij ontwikkelt een enorme fanbase. Wanneer hij evenwel ook de wantoestanden op de school waar hij naartoe gaat aanklaagt en een luisteraar waar hij een gesprek mee voert zichzelf een kogel door het hoofd jaagt, gaan de poppen aan het dansen. Harry’s subversieve boodschappen moeten volgens de goegemeente beëindigd worden en uiteindelijk wordt zelfs de FCC opgetrommeld om een klopjacht op Harry te organiseren...
Voeg daarbij nog het obligate liefdesverhaal en een paar good guys om niet al te deprimerend(e) (box office cijfers) over te komen (te krijgen) en je hebt een fantastische formule voor een film die jongeren aanspreekt.
Me goed bewust van het doorsnee Hollywood-verhaal dat verweven zit in de film, werkte dit recept toch bij mij. Pump Up the Volume barst ten eerste van de fantastisch gekozen muziekfragmenten. Het muzikale leitmotiv van Leonard Cohen (“Everybody Knows”) geeft ruggengraat aan het uitgangspunt van de film dat we in een complexe en cynische wereld leven waarin jongeren vaak moeilijk hun draai vinden. Dat gecompleteerd met subversieve tracks van The Beastie Boys, Descendents, Bad Brains & Henry Rollins, Above The Law,… en verder fantastische nummers van The Pixies, Cowboy Junkies, Soundgarden enz. maken de soundtrack de moeite waard om meteen in huis te halen. Rock ’n’ roll! Let er wel op dat Everybody Knows op de officiële soundtrack uitgevoerd wordt door Concrete Blonde (begrijpe wie begrijpe kan). In de tweede plaats zijn er de kwaliteiten van hoofdacteurs Christian Slater en Samantha Mathis. Hoewel de eerste zeer bekend, zijn ze beiden toch nooit echt doorgebroken als absolute superster. Wat ze hier tentoonspreiden mag echter gezien worden. Volledig in hun rol dragen ze de film en verheffen ze door hun acteerprestaties PUTV boven de Hollywood-middelmaat. Verder bevat de prent een hoop fantastische catchphrases (“So be it” – “Talk hard” – “I’m a legend in my own mind” - …) die zo soms banaal lijken, maar in de film geïntegreerd bijzonder goed werken en een hoop betekenis krijgen. En daar gaat het ten slotte om: om de betekenis die de kijker hieraan geeft. Ik kan me goed inbeelden dat sommigen deze prent flut vinden. Voor mij even goed. Op mij heeft het in ieder geval een grootse en onvergetelijke indruk achtergelaten. Hoewel ik me bewust was dat ik niet alleen stond met al m’n vragen, expliciteerde PUTV toch een aantal zaken en kregen m’n vragen, frustraties, onbegrip enz. meer body. Bood de film als het ware – hoewel ik meteen erbij zeg dat tal van factoren als prachtige ouders, een aantal gemotiveerde en luisterende leraars, een paar vrienden, muziek etc. hiertoe hebben bijgedragen – aanknopingspunten om met de puberale twijfels en verzuchtingen, en die periode uit m’n leven tout court, beter om te gaan. Bovendien droeg deze prent ertoe bij de attitude te kweken af en toe m’n bakkes eens goed open te trekken als er onrecht wordt aangedaan aan de waarheid of wanneer m.i. fundamentele principes – opnieuw: naar mijn mening, maar who cares, het is ook ‘mijn recensie’ - verloochend worden. Het gaf me de moed die paar onbenullen die de knepen van het vak kennen om iemand te jennen, te vernederen, te negeren of wat dan ook lik op stuk te geven. En daar kom je een heel eind mee in het leven. Daarom ook dat deze film elk jaar nog een paar keer wordt bovengehaald om die interpretatie ervan te herbeleven. Daarom ook dat ik deze prent als lievelingsfilm heb aangeduid.
Mark - Okay this is really me now, no more hiding. Listen we're all worried, we're all in pain, that just comes with having eyes with having ears, but just remember one thing it can't get any worse, it can only get better. I mean high school is the bottom. Being a teenager sucks, but that's the point, surviving it is the whole point. Quitting is not going to make you stronger, living will. So just hang on and hang in there. You know I know all about the hating and the sneering, I'm a member of the why bother generation myself. But why did I bother coming out here tonight and why did you? I mean it's time, it begins with us not with politicians, the experts or the teachers, but with us, with you and with me, the ones who need it most. I believe with everything that's in me that the whole world is begging for healing, even the trees and the earth its self are crying out for it, you can hear it everywhere.[…] Everyone mix it up, it's not game over yet, it's just the beginning, but it's up to you. I'm calling for every kid to seize the air. Steal it, it belongs to you. Speak out, they can't stop you. Find your voice and use it. Keep this going. Pick a name, go on air. It's your life, take charge of it. Do it, try it, try anything. Spill your guts out and say shit and fuck a million times if you want to, but you decide. Fill the air, steal it. Keep the air alive...

Jan Loisen



Geschreven door Jan Loisen
Enkel (gedeeltelijke) overname met bronvermelding www.kutsite.com

© K.U.T vzw 1999-2009

binnenkort in de zalen

1 september
A l'ouest de Pluton
Happy Few
Piranha 3D
Uncle Boonmee who can recall his past lives
Women Without Men
8 september
Adem
Avatar: Special Edition
Going the Distance
Grown Ups
La Doppia Ora
Le bruit des glaçons
Leaves of grass
Of Gods and Men
The Disappearance of Alice Creed
Think Global Act Local