Beeldend kunstenaar en Brusselaar Nicolas Provost liet zich eerder al opmerken in het kortfilmcircuit met kortfilms als Long Live the New Flesh, Stardust of Storyteller. Nu lijkt hij met The Invader, zijn eerste langspeelfilm, klaar om ook de rest van de wereld te veroveren. Dat hij dit niet onopgemerkt zal doen, wordt al snel duidelijk uit de kunstzinnige openingsscène van de film. Vertrekkend vanuit een shot verwijzend naar Courbets schilderij L’Origine du Monde, volgen we via een achterwaartse traveling shot de naakte Hannelore Knuts (model en vriendin van Provost zelf), zich begevend naar twee aangespoelde Afrikanen. De vrouw kruist blikken met Amadou, die de protagonist van het verhaal zal blijken te zijn en naar wie de titel van de film verwijst.

Later zien we Amadou en zijn vriend, wiens conditie steeds verslechtert, illegaal aan het werk voor een bouwaannemer. Wanneer hij na een dag werken terug naar hun verblijfplaats keert en merkt dat zijn vriend 'weg' is, verlaat Amadou furieus het gebouw en gaat hij zelf op zoek naar zijn geluk. Gedreven door zijn financiële en seksuele driften, leert hij Agnes kennen, een getrouwde zakenvrouw met wie hij een zwoele nacht beleeft. Wanneer zij hem echter laat vallen, wordt Amadou steeds dieper de afgrond ingetrokken.

Hoewel The Invader een aanklacht is tegen de sociale problematiek rond vluchtelingen, vermijdt Provost met zijn debuutfilm te vervallen in een moraliserende preek. Hij lijkt eerder een sombere meditatie te bieden over een man die beseft dat het moeilijk is te ontsnappen uit de vicieuze cirkel van armoede, uitbuiting en geweld. De film is dan ook voornamelijk een karakterstudie van de Afrikaanse vluchteling Amadou die in Europa op zoek gaat naar een beter leven en moet vechten tegen de armoede en de vooroordelen die vandaag de dag nog steeds bestaan. De keerzijde van deze aanpak is dat het verhaal niet bijzonder lijvig is en vaak vreemde bokkensprongen maakt in de tijd en op gebied van logica.

Dit nadeel wordt echter al snel goedgemaakt door de bijzonder sterke acteerprestaties van Issaka Sawadogo, die een rauwe fysieke kracht uitstraalt en zeer geloofwaardig is als de naar geluk zoekende Amadou. Als visueel kunstenaar weet Provost bovendien ook , samen met zijn cameraman Frank Van Den Eeden, adembenemende beelden op het scherm te toveren. Hij belicht Brussel langs zijn meest duistere kanten, gaande van het hoerenkwartier tot de ongure straten en achterbuurten. Op andere momenten legt hij Brussel vast met een haast transcendentale schoonheid, waarbij vooral de (natuurlijke) belichting een grote rol speelt. Het sound design en de muziek hoeven op geen enkel vlak onder te doen voor de visuele schoonheid, en dit alles zorgt ervoor dat The Invader een zinnenprikkelende ervaring is.