Ben Foster, een prima acteur die u nu toch al zou moeten kennen uit 3:10 to Yuma, Alpha Dog, X-Men 3 of Six Feet Under, speelt in dit drama de rol van Will, een jonge veteraan uit de golfoorlog die in de laatste maanden voor zijn afzwaaien met een extra taak wordt belast. Samen met de ervaren Tony moet hij Amerikaanse families er van op de hoogte gaan brengen dat een gezinslid omgekomen is in Irak. Absoluut geen prettige job en al zeker niet voor Will, die zelf eigenlijk getraumatiseerd terug gekomen is. Bovendien liggen de kille mechanieken waarmee het overbrengen van de boodschap gepaard gaan, hem helemaal niet. Om helemaal de procedures te verstoren, voelt Will zich ook nog eens aangetrokken tot een vrouw die hij net de dood van haar man gemeld heeft.

In dit wat lauwe, lang uitgesponnen filmpje zien we een zeer solide cast vorm geven aan het trauma van een land dat iedere generatie weer lijkt te willen opzadelen met zijn eigen onverwerkte ervaringen en daar niets uit blijkt te leren. De talloze films over Vietnamveteranen én de recentere over de Irakoorlog vertelden ons eigenlijk al zowat hetzelfde. Toch pleit het voor cineast Moverman dat hij zijn film een eigen gezicht geeft en de sfeer consequent sober houdt; er treedt beslist geen gewenning op bij het aanschouwen van al die droeve mares die Will en Tony overbrengen. Communicatie of het gebrek er aan staat centraal.

Toch is een zeker gebrek aan essentie merkbaar en krijgt de kijker uiteindelijk te weinig gevoel mee. Hoewel de personages voldoende uitgewerkt werden, blijkt hun lot ons niet genoeg te raken. Wie geboeid is door de thematiek, zal meer voldoening halen uit Kimberley Pierce's Stop-Loss of Jarhead van Sam Mendes.