In de Sixth Sense speelt Bruce Willis de rol van kinderpsycholoog Malcolm Crowe. Malcolm is een gerenomeerd psycholoog. Met Cole Sear als zijn nieuwe patient gaat Malcolm echter een ware uitdaging aan. Het jongetje heeft namelijk verschillende psychisch problemen althans zo lijkt het toch. De jongen is schuw, asociaal en vertoond een vrij vreemd gedrag.

Zo tekent hij liever dode mensen dan regenbogen en lachende gezichten. Bij Malcolm roept Cole nare herrineringen op. Ooit had Malcolm nog een patient met dezelfde synthomen. Enkele jaren later schiet dezelfde man Malcolm neer omdat hij hem nooit kon helpen. Vervolgens jaagt de man voor de ogen van Malcolm een kogel door zijn kop. Na verloop van tijd blijkt dat de jongen, eerder een paranormale afwijking heeft. Hij ziet overleden personen die hem zelfs mishandelen. Meermaals houdt hij aan zijn confrontaties lichamelijke letsels over wat bij de deskundigen dan weer doet denken aan kindermishandeling. Malcolm wil een tweede drama vermijden en doet er alles aan om Cole te helpen.

The Sixth Sense is moeilijk te categorieseren als film. Soms is het een horrorfilm dan weer een thriller of zelfs een drama. Meteen is dit het zwakke punt van de film, er is niet genoeg diepgang. Het resultaat is dat je een hele tijd het raden hebt naar de ziekte van de jongen. Wanneer je echter de oorzaak kunt, spurt de film in een sneltreinvaart naar het einde. Alle personages hebben dan ook een vrij oppervlakkig karakter. Spannend is The Sixth Sense echter wel. Zelf plakte ik tweemaal tegen het plafond van de bioscoopzaal. De laatste maal dat dit mij overkwam was tijdens de vertoning van Scream.

Het is overigens weer een hele tijd geleden dat we Bruce Willis nog in een redelijke rol zagen, maar het is vooral Haley Joel Osment die de show steelt als Cole Sear. Haley Joel speelt de rol op een zeer overtuigende wijze. Wanneer hij voor de eerste maal zijn geheim prijsgeeft plak je werkelijk aan het scherm vast. De film lijkt op het eerste zicht op een vrij melige anticlimax te eindigen maar neemt dan toch nog een onverwachte wending. Het einde is ongelooflijk sterk en meteen weet je waarom de film zo melig wordt naar het einde toe. Neem het van mij aan nog nooit was een spoiler zo'n verpester van de film. Niet lezen dus.