De enige vraag die de iets minder fanatieke Twilightkijker na New Moon wou beantwoord zien, is ongetwijfeld met wie de bronstige Bella nu eindelijk tussen de lakens zal duiken. Zij heeft zelf haar zinnen gezet op bleekscheet Edward, een vampier die eigenlijk eerst wil trouwen en van zijn bruid een gelijkaardige bloedzuiger wil maken. Anderzijds is er de uit zijn voegen barstende Jacob, die het flink te pakken heeft voor Bella, maar stilaan met blauwe ballen rondloopt.

Dit hitsig boeltje, waarin iedereen er eens te meer als een fotomodel uitziet, wordt echter opnieuw verpakt als keurig, nadrukkelijk emotioneel tienerdrama met een scheut horror. Weerwolven en vampiers zullen moeten samenwerken om een andere groep moordzuchtige vampiers te verslaan. Tussendoor krijgen we ellenlange gesprekken geserveerd waarin Bella haar pijpmondje vooral gebruikt om haar verlangen en twijfels uit te spreken.

De sfeer en toon van de vorige films werden in die mate bewaard dat dit derde deel in de populaire Twilightserie even bekijkbaar is als de vorige. Dat de personages consequent opgevoerd worden en de plot binnen de bizarre opzet toch aannemelijk blijft, zorgt voor enig entertainment en een degelijk nagestreefde spanning. Toch raakt de essentie nu stilaan op en is het gekrakeel tussen de hete al dan niet koude tieners vooral oppervlakkig en repetitief. Net als in de Harry Potterfranchise komt men ook steeds met nieuwe personages aanzetten die we best kunnen missen.

Nog twee films te gaan en het is afgelopen. Laat ons hopen dat de toch aanzienlijk meer getalenteerde Bill Condon (Gods and Monsters, Dreamgirls) het in twee delen te verschijnen Breaking Dawn toch iets meer schwung meegeeft.