De verfilming van het eerste deel van de populaire boekenreeks Twilight van Stephenie Meyer was nog een zeker risico. Enkel de tv-serie True Blood waagde het al nieuwe vampiers centraal te stellen. Is het omdat commercieel succes nog niet gegarandeerd was dat regisseur Catherine Hardwicke van deze twijfelachtige literatuur toch een vrij stevig, spannend en al bij al redelijk intense film mocht maken? Terwijl de opvolgers, waarbij het doelpubliek - zijnde 14-jarige meisjes - plots wel afgelijnd was, daardoor een heel stuk minder persoonlijk en interessant waren, om niet te zeggen hol en onnozel?

Alleszins werkt dit vampierenverhaal, met centraal een romance tussen de maagdelijke Bella Swan en de verleidelijke vampier Edward Cullen. De personages weten net iets meer te zijn dan we in tienerfilms gewoon zijn en je kan hun zware dilemma's best serieus nemen. Stewart en Pattinson, intussen uitgegroeid tot heuse tienersterren, komen geloofwaardig over en hun romance kan je zelfs tot de mooiste van de recentste filmliefdes rekenen.

Daarnaast speelt Hardwicke (Thirteen) de locatie prachtig uit: de koude bossen, gevat in koele, heldere beelden, vormen een schitterend decor voor dit soms kille verhaal, schitterend ondersteund door een soundtrack van Carter Burwell. Je voelt ook dat er meer is. Tal van gebeurtenissen en personages worden geduid en je voelt dat de context nog veel in petto heeft dat de kijker nog ontzegd wordt. Heel wat interessante nevenpersonages, die in dit eerste deel nog niet ten volle aan bod komen, doen zelfs verlangen naar meer.

De cast, toch vooral bestaande uit halve modellen, slaagt er redelijk in een zekere echtheid te vatten. Dat er geen doodskist of scherpe hoektand te bespeuren is, wijst ook op de frisse aanpak van het genre. De speciale effecten worden kundig in het verhaal verwerkt. Jammer dat deze filmreeks zijn kwaliteitsniveau laat zakken vanaf deel twee, want wie deze Twilight bekijkt, zal sowieso nieuwsgierig het vervolg willen kennen.