Maverick
rating

Duur: 20 min. | Land: | Regie: Domien Huyghe | Cast: Andreas Van der Meulen, Emma Verlinden, Hilde De Baerdemaeker | Scenarist: Domien Huyghe, Jurgen Willocx | Producent: Melissa Dhondt | Productiehuis: Earlybirds Films

De achtjarige Stan etaleert in de openingsscène prompt zijn rijke verbeelding. In bijpassende pilotenuitrusting én met de legendarische roepletters ‘MAVERICK’ op de borst, amuseert de jongen zich kostelijk in een aftands gevechtsvliegtuigje midden in het bos. Hij schakelt ‘de vijandige troepen’ uit door ze met dennenappels te bestoken via het luchtdrukgeweer op het vliegtuigje. Dat de vijand zich manifesteert in de vorm van een everzwijn, of zijn klagende grote zus Emma, bederft zijn pret niet.

Wanneer Stan een ‘vijandig‘ passagiersvliegtuig opmerkt in zijn eigenste luchtruim, vraagt hij zelfs hulp aan een denkbeeldige co-piloot. Hij vuurt naar de spreekwoordelijke indringer maar wordt tegelijkertijd afgeleid door een rondvliegend projectiel. Omdat hij na zijn schot het vliegtuig niet meer in de lucht ziet raakt de kleine Stan er rotsvast van overtuigd dat hij het vliegtuig heeft doen neerstorten. De rake dialoogvorm en spanningsopbouw in deze openingsscène zijn reeds veelbelovend.

Dit alles krijgt meer betekenis wanneer we de thuissituatie van Stan en Emma leren kennen. Het wordt duidelijk dat ze hun vader verloren hebben en dat ze zich samen met hun moeder (een sterke Hilde De Baerdemaeker) voorbereiden op een verhuis. Maar Stan heeft het niet zo gezien op verhuizen. Hij wil liever blijvend herinnerd worden aan zijn vader en koestert alle spullen die hem aan zijn held doen denken.

Ode aan kinderlijke fantasie.

Het zal je niet verbazen dat de papa ooit F16-piloot was. Daarmee krijgt de imaginaire wereld waar Stan door gefascineerd is een extra dimensie. Voor de jongen is het ‘pilootje spelen’ een vorm van zijn verwerkingsproces. Zus Emma gaat echter geheel anders om met hun tragisch verlies. De twee compleet verschillende manieren om met de moeilijke situatie om te gaan, mengen met elkaar bij de moederfiguur. Aan de ene kant heeft ze het zichtbaar moeilijk om afstand te nemen van haar verleden, maar anderzijds wil ze samen met haar kroost vooruit.

Even lijkt de film te veel kanten uit te gaan, maar regisseur Huyghe legt de verscheidene puzzelstukjes verrassend subtiel samen. Het scenario is erg gelaagd en toch bijzonder to the point. Er werd tijdens deze productie duidelijk weinig aan het toeval overgelaten.

'Maverick' is een ode aan de kinderlijke fantasie als krachtig wapen, als symbolisch communicatiemiddel. Wanneer de realiteit te complex wordt, neemt de verbeelding het over. Maar daar stopt de ambitie van Huyghe en zijn team niet. De film wil via fictie de lans breken voor constructieve dialoog met kinderen over zware, zwarte en tragische thema’s.

De prent wordt getypeerd als kinderfilm en ging in wereldpremière op het internationale kinderfilmfestival in Chicago, maar is allerminst kinderachtig. 'Maverick' is omwille van zijn subtiele doordachtheid en humane boodschap verplicht voer voor alle leeftijden.

Jannes Callens