Primeur: dé Ensor voor Beste Vlaamse Kortfilm tijdens het Gala van de Ensors!

Nieuws
Voor het eerst zal één kortfilm gekroond worden tot Beste Vlaamse Kortfilm tijdens het Gala van de Ensors.

 

Niels Putman

 
Filmdossier I: Scenario

Artikel
Kortfilm.be en BREEDBEELD slaan de handen in elkaar om in 10 dossiers de verschillende fases van het filmproces te doorlopen.

 

Kortfilm.be-redactie

 
RITCS-film 'Bamboe' geselecteerd voor Cannes!

Nieuws
De afstudeerfilm van Flo Van Deuren dingt mee naar de drie hoofdprijzen binnen de studentencompetitie van het belangrijkste filmfestival ter wereld.

 

Niels Putman

 
Scenario in documentaire

Artikel
Hebben documentairemakers nood aan een scenario? Hoe gaan ze er eigenlijk mee aan de slag?

 

Jannes Callens

 
Twee korte animatiefilms samen op bioscooptournee.

Nieuws
Prachtig: twee prijzenwinnende kortfilms zijn vanaf december samen te zien in verschillende Belgische arthousebioscopen.

 

Niels Putman

 
"In animatie heb je veel meer perspectieven om een verhaal te vertellen."

RITCS-alumnus Zander Meykens won met zijn animatiefilm 'XYXX' een VAF Wildcard.

 

Liza Brandt

 
Lichting 2017: RITCS

Verslag
Alle RITCS-masterfilms van het schooljaar 2016-2017 gewikt en gewogen.

 

Kortfilm.be-redactie

 
hier.
rating

Duur: 20 min. | Land: | Regie: Joy Maurits | Filmschool: St Lukas

In de observerende documentaire ‘hier.’ ontmoeten we een groep jongeren die samenkomen in en rond de lokale sporthal van Bazel. Daar leren ze niet alleen binnen de lijnen te lopen maar tasten ze ook elkaars grenzen af.

Joy Maurits’ afstudeerfilm aan Sint-Lukas Brussel leverde haar de prestigieuze juryprijs op tijdens het recente Film Fest Gent. De jury, bestaande uit de Brusselse filmposter-ontwerpster Amira Daoudi, de Guatemalaanse ‘Ixcanul’-regisseur Jayro Bustamante en The Hollywood Reporter-criticus Neil Young, lauwerde de compositie en montage van haar documentaire, “die wel als door een onzichtbare camera lijkt te zijn gecapteerd”.

In nauwe samenwerking met de cameraman slaagt Maurits er dan ook schijnbaar moeiteloos in om tussen de dunne kiertjes van deze specifieke microkosmos te loeren. Banale momenten ("de spaghetti staat in de koelkast") wisselen intiemere scènes ("ik vind je okselhaar vies") af. Maurits blijft steeds op een weloverwogen afstand – de camera filmt vanachter een skate schans of tussen de valmatten door. Zonder zich ergens mee te bemoeien, of die indruk wordt in ieder geval gewekt, leveren haar beschouwingen een amicaal en eerlijk puberportret op dat ons iets verklapt over jongeren en hun ontluikende adolescentie anno 2019. Fien Trochs ‘Home’ echoot af en toe in de verte.

De twintig minuten durende aaneenschakeling van korte glimpen tonen niet enkel die curiositeit tussen de jongens en meisjes, maar ook de bijna vanzelfsprekende knulligheid die met dat figuurlijke aftasten gepaard gaat. Ook hun flexibele vocabulaire - die wordt bijgeschaafd naargelang het gezelschap - en een lichte vorm van sociale media ennui zijn alomtegenwoordig. Op het einde van ‘hier.’ blijft een mix van al die indrukken hangen. 

Hoe de regisseur er met haar ploeg in is geslaagd die kleine tussenmomenten vast te leggen en een onbuigbare authenticiteit te bewaren: hopelijk komen we het nooit te weten. De gekozen anekdotiek is herkenbaar, en daardoor soms grappig, maar ook poëtisch. Dat Maurits haar geheimen op het einde niet prijs geeft, speelt in haar voordeel. ‘hier.’ blijft daardoor voor altijd een document over “daar”, en “toen”, en is net daarom ook tegelijk heel erg “nu”.

Niels Putman
 
Sun Dog
rating

Duur: 20 min. | Land: | Regie: Dorian Jespers | Cast: | Scenarist: | Productiehuis: | Filmschool: KASK

“Dear friends. Did you know? The snow isn’t only falling on here, but also on the lake of Novosibirisk, on a Lada in the Kamchatka, and on a whale in the Cara sea,” scandeert een vrouw, in het donker, wadend door de sneeuw tussen enkele hoge appartementsblokken. Steeds weer opnieuw.

In ‘Sun Dog’ zien we een Rusland vol ondraaglijke kilte en donkerte. De setting is dan ook het arctische Moermansk, waar in januari, gedurende een week lang, bijna totale duisternis heerst. “The longest night”, of “Polar night” heet dat – en die donkerte trekt Jespers door in zijn afstudeerwerk.

Fedor is slotenmaker en stapt van de ene flat naar de andere. Mensen vinden hun sleutels niet meer in het donker of zijn ze kwijt, en luchten meteen ook hun hele hart tegen Fedor - die het maar in stilte aanhoort. ‘Sun Dog’ is theatraal en licht bombastisch, maar dan op een intieme manier. Het is een allesbehalve gangbare afstudeerfilm, en dat is uitdagend maar ook zeer welkom.

De cameravoering is vanaf seconde één experimenteel: het beeld zweeft over een ondergesneeuwd Moermansk en de voice-over van Fedor (dan nog niet in beeld) becommentarieert wat er te zien is (“weer een trein”). Tot de camera, in vogelperspectief, Fedor vindt, plassend op zijn eigen schoenen en opkijkend naar de camera. Die vierde wand wordt door filmmaker Jespers voortdurend doorprikt: Fedor draait zich naar de camera alsof hij de kijker/cameraman rechtstreeks aanspreekt. De diepe, donkere kleurtinten en beeldvervormingen zijn daarnaast ook nog eens met een trippy, bijna ‘Requiem for a dream’- of ‘Enter the void’-achtige hallucinatie overgoten.

‘Sun Dog’ is trouwens niet de eerste kortfilm die Dorian Jespers in een met sneeuw overdekt landschap draait. Eerder trok hij samen met regisseur Déni Oumar Pitsaev naar Kazachstan voor diens ‘Looking for Déni’. Jespers afstudeerwerk is een vernieuwende, experimentele en poëtische fictiefilm. Heel benieuwd naar meer.

Sarah Skoric
 
Da Yie
rating

Duur: 20 min. | Land: | Regie: Anthony Nti | Cast: , , | Scenarist: , | Producent: , | Productiehuis: | Filmschool: RITCS

De naambekendheid van Anthony Nti kende in 2016 een enorme boost. De Antwerpenaar met Ghanese roots had dan eerder wel al prijzen gewonnen met zijn filmwerk en maakte ook al hippe videoclips. Maar bachelorfilm ‘Boi’ ging pas echt over alle tongen. De Vlaamse (kort-)filmfestivals reikten terecht zowat al hun prijzen aan hem uit, Nti won als niet eens afgestudeerde RITCS-student nog nipt geen Ensor.

Zo’n geslaagd project evenaren is natuurlijk geen makkie. Het jonge talent legde dan ook niet al zijn eieren in één mandje maar bleef (urban) bands voorzien van visuals. Ondertussen werd hij ook één van de regisseurs van de komende jongerenreeks ‘Hoodie’, een coproductie van Ketnet en Hotel Hungaria waarin een 16-jarige zijn parkourtalent gebruikt om misdaad in Brussel te bestrijden. En dan ook nog eens een masterfilm afwerken! Die ging Nti al in 2017 draaien in Ghana, met een crew waar vaste creatieve partner Chingiz Karibekov en ook Nti’s vader –als fikser en producer- deel van uitmaakten.

Da Yie’ was pas af in het najaar van 2019, maar haalde meteen brons op het wereldwijde concours CILECT – de internationale associatie van film- en tv-scholen – en werd ook geselecteerd door het Film Fest Gent 2019. De film wist daar voor een bomvolle zaal meteen de publieksprijs mee te kapen in de competitie voor Vlaamse studenten kortfilms.

Sterke start dus voor dit van donkere beelden druipende relaas rond twee Ghanese kinderen, die hun real-life prachtnamen Prince en Matilda meenemen naar het scherm. Matilda houdt van voetbal en van rap battles, al krijgen we daar maar een flard van te zien. Prince is meer voorzichtig en teruggetrokken dan zijn hartsvriendinnetje.

Die scepsis blijkt geen foute houding als Bohag, een volwassen oudere vreemdeling hen op sleeptouw neemt. Ze trekken naar de prachtige kusten van Ghana, wat een mini-'Moonlight'-referentie oplevert. Ze eten lekker en kijken voetbal, maar eindigen op een plek waar de jonge kinderen allerminst thuishoren. Helaas worden die verhaallijnen soms frustrerend snel afgehaspeld, vele draadjes hangen nogal los. Hoe zit Princes familiesituatie in elkaar, of die van Matilda? Hoe loopt het met Bohag af? En wat was die nu helemaal van plan?

Toch is Nti's nieuwste best een must-see. De fotografie van cameraman Pieter-Jan Claessens is soms fenomenaal. De kikvors-startbeelden van fladderend wegvluchtende kippen bijvoorbeeld, of de vogelperspectief eindbeelden van schitterend zingende locals. Dubbel spijtig dat beide beelden weinig lijken te maken hebben met onderliggende thema’s of een overkoepelend verhaal.

'Da Yie' biedt dus wat weinig samenhang maar wel enorm veel sfeer – ook met dank aan de subtiel gebruikte, opvallend sterke soundtrack van Maxim Hellincks en Milco Geryl. Benieuwd welk project het team-Nti ons een volgende keer voorschotelt.

Jan Sulmont

Pagina's

Subscribe to Kortfilm.be & Kutfilm.be RSS