The Burden
rating

Duur: 15 min. | Land: | Regie: Niki Lindroth von Bahr | Scenarist: | Producent:

De Zweedse regisseuse Niki Lindroth von Bahr levert met haar derde stop motion-film 'The Burden' een pareltje af.

Een hotelreceptionist, twee snackbarmedewerkers en een rekkenvuller zingen met autotune-stemmetjes om de beurt de last van hun schouders. Ze richten zich tot de kijker alsof ze zich tot een spiegel in hun kamer zouden richten en krijgen elk hun 'moment suprême' in deze animatiemusical over de zwaarte van het leven en de saaiheid van het anonieme werkmansbestaan. Een donkere kijk op de compromis tussen dromen over vrijheid en de realiteit van geld verdienen.

Een Zweedse animatiemusical vol existentiële angst en kwelende vissen.

Vreemd genoeg is het voor velen onder hen geen showbizznummer, maar een eerder ingetogen, persoonlijke confessie. Het cynisme in de film blijkt al snel zachtgekookt: doordat de personages allemaal dieren zijn, krijgt hun betoog een vreselijk onschuldige ondertoon. De sfeer doet soms denken aan die in de films van Roy Andersson maar dan met de tristesse en de muziek van de hedendaagse arbeidersklasse die zachtjes en bijna ongemerkt hun eigen last wegmompelt in een koude, kapitalistische wereld.

 

Dit prachtige portret mag dan wel gefilmd zijn vanuit een standpunt dat misschien die arbeidersklasse niet vertegenwoordigt, toch is het een mogelijk en menselijk antwoord op de vraag naar wie de werknemers zijn, hoe ze zich voelen en hoe ze hun levens leiden. Dat alles synchroon op een verbluffend, passende en melancholische soundtrack.

'The Burden' won de prijs voor Beste Animatie op het 40e Internationaal Kortfilmfestival van Clermont-Ferrand en werd door de Short Film Conference - een netwerk aan festivalprogrammatoren en kortfilmdistributeurs - uitgeroepen tot Short of the Year 2017.

 

Annabel Debaenst

Courtisane 2018

De posters in de bar van de Minard illustreren de zeventien vorige edities van het Courtisanefestival. Dit jaar stroomden de Gentse cinema's Sphinx,...
28/03/2018 tot 01/04/2018
Uitgelicht: enkele kortfilms uit het Courtisane-programma van dit jaar.
 

BIFFF 2018

Voor heel wat filmliefhebbers staat de paasvakantie garant voor een stevige dosis gruwel, exuberant geweld en hilariteit, want tijdens deze eerste lenteprikkels vindt gebruikelijk het BIFFF (Brussels Internationale Festival van de Fantastische Film) plaats. Twaalf dagen lang kan je er de longen uit het lijf schreeuwen en  je volledig laten gaan tijdens de vertoning van een “fijn gecureerde” selectie van genre- & B-films die de grenzen van de goede smaak meer dan eens overschrijden. Van 3 tot 15 april in de Bozar in Brussel.

 

Het startschot wordt gegeven met de horrorfilm Ghostland van Pascal Laugier, de Fransman achter Martyrs en The Tall Man. Afsluiten doen we met Gringo, een stoner actiekomedie met onder meer Charlize Theron, Joel Edgerton, David Oyelowo, Sharlto Copley en Amanda Seyfried in de hoofdrollen. Heel wat starpower dus voor de slotfilm dit jaar. Tussendoor kan je samen met het knotsgekke BIFFF-publiek meer dan 100 genrefilms van over heel de wereld ontdekken.

 

Viva Mexico!

Het grootste nieuws naar aanloop van het festival was waarschijnlijk de aanwezigheid van de Oscar-winnende regisseur Guillermo Del Toro (foto). Zijn masterclass was in slechts enkele luttele uren uitverkocht! Del Toro mag zich alvast het nieuwste lid van de Orde van de Raaf noemen en hij kan eindelijk de Zilveren Raaf die hij in 1994 won met Cronos in ontvangst nemen. Op donderdag 12 april wordt Del Toro’s debuutfilm trouwens vertoond op het festival in aanwezigheid van de regisseur.

Ter ere van de komst van Del Toro, zet het festival ook de spotlights op zijn thuisland Mexico en de nieuwe lichting beloftevolle regisseurs. Zo kan je er het duivelse Belzebuth, het magisch-realistische Tigers Are not Afraid en het zenuwslopende El Habitante ontdekken. Verder is ook Isaac Ezban opnieuw van de partij, dan wel met zijn eerste Engelstalige film Parallel.

 

Made in Asia

Op het BIFF valt elk jaar ook een hele resem aan Aziatische films te ontdekken, waarbij de hoofdmoot wordt ingenomen door Japan, Zuid-Korea en China. Dit jaar is dit niet anders. Japan brengt ons onder meer de nieuwste film van Kyoshi Kurosawa: de buitenaardse invasie film Before We Vanish, de zombiefilm Survival Family en een hele resem manga adaptaties, waaronder Tokyo Ghoul, Ajin: Demi-Human en Gintama.

 

Zuid-Korea schotelt on dan weer de nodige dosis stijlvolle thrillers voor met titels als Memoir of a Murderer (niet te verwarren met Memories of Murder!), A Special Lady of Human, Space, Time and Human, van Kim Ki-Duk, een vaste waarde op het festival . Dit jaar krijgen we met House of the Disappeared zelfs een Zuid-Koreaanse remake van het Argentijnse House of the Vanished. Verder staat er ook nog een retrospectieve van Jee-woon Kim op het programma met I Saw the Devil, A Tale of Two Sisters en The Good, The Bad and the Weird.

 

China brengt ons naast de gebruikelijke fantasievolle martial-arts films als The Thousand Faces of Dunjia en Legends of the Naga Pearls ook enkele horrorfilms, het vervolg op Monster Hunt en Wrath of Silence, een film noir die zich afspeelt op het Chinese platteland.

 

Cinema Globale

Naast al die Spaanstalige gruwel en dat Aziatisch geweld, weet het festival ons af en toe oprecht te verrassen. Wat dacht je bijvoorbeeld van een post-moderne Western in het postkoloniale Zuid-Afrika (Five Fingers for Marseilles), Servische sciencefiction romantiek (Ederlezi Rising), Australische everzwijnen die het te bont maken (Boar), vampierenpret uit Noorwegen (Vidar the Vampire) of een Russische kruising tussen Mad Max en Conan the Barbarian (The Scythian).

 

Verder staan er ook enkele rasechte publiekstrekkers op het programma, zoals het hierboven genoemde The Gringo, Muse van Jaume Balagueró ([REC], Sleep Tight), het quirky How to Talk to Girls at Parties met Elle Fanning en Nicole Kidman, de overlevingsthriller Jungle met Daniel Radcliffe, de blockbuster I Kill Giants met Zoe Saldana en Imogen Poots (Green Room), en Crooked House, gebaseerd op het verhaal van Agatha Christie en met een sterrencast bestaande uit Glenn Close, Christina Hendricks, Terence Stamp, Gillian Anderson en Max Irons.

 

Mad in Belgium

Gelukkig hoeft het niet altijd zo ver van huis te zijn, want ook bij ons worden er steeds meer genrefilms gemaakt. Dit jaar staan er maar liefst 5 Belgische langspelers op het menu: Ca tourne pres de chez vous van Arno Pluquet, Doubleplusungood van Marco Laguna, Ex Funeris van Alexandre Drouet, Joanne van Christopher Morrison en Memento Mori van Michael Vermaercke.

 

Randanimatie

Ook een vaste waarde op het festival zijn de tal van randanimaties die je kan ontdekken gedurende deze 12 dagen. De body painting-, gezichtsmaquillagewedstrijd, het vampierenbal, de tentoonstellingen en de Fantasy- en Manga Market gaan al enkele jaren mee. Recent werden zij aangevuld met de Gaming Madness Days, de VR Screening Room en de zombieparade die werd uitgebreid tot de heuse Zombifff’lympics. Verder werkt het festival dit jaar zelfs samen met de Star Wars Identities tentoonstelling en komt het 501ste FanWars Garrison op bezoek. Er valt dus heel wat te beleven op en rond het festival!

 

Benieuwd naar het programma kortfilms? Haast je dan naar onze zustersite kortfilm.be. Voor een volledig overzicht van alle activiteiten en de praktische details kan je terecht op de website van het BIFFF.

 

 

Docville 2018

Cinefielen die bereid zijn de fictiewereld even te verlaten, kunnen in Leuven opnieuw een verfrissende duik nemen in een nieuwe selectie documentaires. Docville weet ons van 21 tot 29 maart weer onder te dompelen in een variatie aan non-fictieverhalen over de meest diverse onderwerpen.

 

Dit jaar staan mockumentaries, jazz en wetenschap in de kijker. In Science Docs vinden wetenschap en documentaire elkaar in de kritische invraagstelling die bij beiden aan de basis ligt van het werk. Ze klinken als vergezochte sciencefictionthrillers, maar Let There Be Light, Alphago, More Human Than Human, Cyborgs Among Us en Photon zoeken het in een ernstigere, maar daarom niet minder amusante hoek. Ook het Belgische Kwantumrevolutie vindt een plaats in deze sectie.

 

Meer Belgisch werk uiteraard in de Nationale Selectie. 10 toppers van eigen bodem, waaronder uiteraard ook het grandioze Rabot en het fascinerende Ni Juge Ni Soumise.

 

In de Internationale Selectie spreken titels als Snelwegkerk, The Rebel Surgeon, Dreaming Murakami en I Am Another You zeker tot de verbeelding, maar inhoudelijk lijken ook deze 10 films kijkplezier te garanderen. De rebelse chirurg waarvan sprake is overigens zelf te gast op het festival.

 

Documentaires hebben vaak de kracht ons uit te dagen, stellen evidenties in vraag en veranderen onze kijk op zaken. De sectie Weten en Geweten belicht maatschappelijk relevante en actuele onderwerpen als censuur op Facebook, de industriële vleesproductie of gewapende rebellen in Congo. Daar kan je dan weer even van bekomen met luchtiger werk uit Mock the Doc.

 

Voor negen dagen docufun kan je terecht in Zed Vesalius en Kunstencentrum Stuk in Leuven. Het volledige programma en de praktische informatie vind je hier.

 

 

Offscreen 2018

KLAAR VOOR EEN KLETTERENDE MAAND MAART

Het is telkens weer uitkijken naar het programma van Offscreen, het filmfestival dat moeiteloos kaf van koren scheidt in het aanbod genrecinema en tot buiten de landsgrenzen garant staat voor durf en fun. De editie 2018 belooft er niet naast te meppen met een bomvol programma.

 

EDGY FILMS, MET CINEFIELE MEERWAARDE

Wat een weelde weer, wat een berg interessante films. Als pars pro toto wat emblematische titels. In A Ghost Story regisseert David Lowery Casey Affleck en Rooney Mara, de sterren uit zijn topfilm Ain’t Them Bodies Saint. Affleck speelt een onder een laken verstopte geest, die gelaten gadeslaat hoe zijn vriendin om hem rouwt. Revenge spat dan weer van het scherm – de feministische wraakthriller van Coralie Forgeat is een visueel overweldigend kat-en-muisspel met zowaar Kevin Janssens in één van de hoofdrollen. Met Insects staat een gloednieuwe zwarte komedie van animator Jan Svankmaier op het programma – de wereldvermaarde Tsjech beweert dat dit zijn laatste film is. Tenslotte is er Tokyo Vampire Hotel van festivalfavoriet Sion Sono (Suicide Club). Oorspronkelijk een negendelige horrorreeks, gemaakt voor Amazon Japan, is dit de tweeënhalf uur durende langspeelfilmversie. De loeihard rammelende titelsong van all-female band Tricot bleef dezelfde.

 

ADULT ANIMATION EN GENRE CINEMA ALL’ITALIANA

Eind jaren zestig werden een berg taboedoorbrekende tekenfilms gemaakt. Offscreen bundelt die in een – rode oortjes verzekerd- adult animation night. Onder meer het legendarische Fritz The Cat van Ralph Bakshi wordt getoond. Bakshi duikt zelf ook op in Cinema Nova, zij het via videoconferencing.

Nog te gast maar dan fysiek present: Enzo Castellari en Sergio Martino, twee epigonen van de Italiaanse genrecinema uit de jaren ’60 en ’70. Als reactie op de toen razend populaire Amerikaanse blockbusters, kopieerden en bricoleerden de Italianen naar hartenlust (tussen) genres, wat ‘filone” werd genoemd. Castellari presenteert zijn grappige maar verbazend effectieve Jaws rip-off The Last Shark en enkele films met zijn fetisjacteur Franco ‘Django’ Nero, zoals de legendarische, psychedelische spaghettiwestern Keoma. Martino toont onder meer The Suspicious Death of a Minor en de jarenlang verboden 'video nasty' Slave of the Cannibal God.

 

VAMPIRES SUCK

Sion Sono stuurt zijn Tokyo Vampire Hotel naar Brussel, maar op Offscreen komen de bloedzuigers uit alle mogelijke hoeken en tijdperken. Dat resulteert in een heerlijke hoop topfilms. Festivalgast Harry Kümel toont zijn stijlvolle exploitation klassieker Daughters of Darkness (1971), waarin Delphine ‘Jeanne Dielman’ Seyrig als bloeddorstige Hongaarse barones rondwaart in het Oostendse Thermae Palace. Het hele Vampire’s Suck programma is vingerlikkend lekker met genreklassiekers als The Addiction (Abel Ferrara),  Rabid (David Cronenberg) of The Hunger (van Tony ‘Top Gun’ Scott, met Bowie en Deneuve). Wie zag Thirst al, van Chan-wook “Old Boy” Park? Of Cronos, de debuutfilm van Oscarwinnaar Guillermo Del Toro (The Shape of Water)!? Ook Blade en Let The Right One In kan je op het glorieuze grote scherm herbekijken. Als eerbetoon aan Wim Castermans, Offscreen inspirator en programmator die in 2017 overleed, toont het festival zijn favoriete komedie:  Mr. Vampire

 

SHORTSCREEN MAAL DRIE

De leukste, meest weirde en verbluffende korte films kijk je op Shortscreen, een collaboratie tussen Offscreen en kortfilm.be. Op het programma onder meer het erotische Les Iles van Yann Gonzales (Les Rencontres d’Apres-Minuit), dat de Queer Palm 2017 won, een Zweedse existentieel beladen musical en een Ierse filosofische gameadaptatie. Om de Belgen niet te vergeten: de cheerleaders uit het hilarische Stacey and the Alien bijvoorbeeld, zijn evenzeer onvergetelijk. Met vertoningen in Brussel, Antwerpen én Luik is de immer uitverkochte zaal dit jaar verdriedubbeld.

 

BRUSSEL… EN BEYOND 

Voor de true blue Offscreen ervaring kan je niet om de hoofdstad heen: heel Brussel dampt in maart van de cult, met vertoningen op toplocaties als Bozar, Cinematek en CinemaRITCS. Zenuwcentrum van het festival blijft die dekselse, onnavolgbare Cinema Nova, vooralsnog met voorsprong de origineelste bioscoop van België.

De cinefiele hotspots van Vlaanderen krijgen evengoed een coup de cult: Offscreen landt in Budascoop Kortrijk, Studio Skoop en KASKCinema in Gent, CinemaZuid en nieuwkomer deStudio in Antwerpen. Aan de oevers van de Maas ontvangt Luik, de tweede grootste stad van Wallonië, het festival op zomaar eventjes vijf locaties. 

Op voorbije Offscreen edities hoorden we in Cinema Nova, midden de typisch Brusselse talenmengelmoes, hier en daar ook wat Hollandse klanken. Voor zijn of haar portie cult steekt een beetje bad taste cinefiel blijkbaar al eens de grens over. Offscreen 2018 neemt met de animaties van Ralph Bakshi onder de arm ook zelf de wijk naar Breda en Rotterdam. In welke uithoek van België u ook vertoeft, Offscreen resistance is futile!  

Jan Sulmont

 

 
Over

Kortfilm.be is het eerste en enige online magazine in Vlaanderen gespecialiseerd in kortfilm. Ons doel is een vinger aan de pols houden van de grillige kortfilmwereld, nationaal en internationaal, en zo een bron van informatie en educatie te zijn binnen deze vaak onderbelichte tak van de cinema.

Kortfilm.be brengt festivalverslagen, recensies, interviews en onderzoekende artikelen. Kortfilm.be cureert ook zelf kortfilmvertoningen en tracht zo de (kort)filmcultuur in Vlaanderen & Brussel te stimuleren.

Pagina's

Subscribe to Kortfilm.be & Kutfilm.be RSS