CUT TO: GENT

Op zaterdag 6 juli 2019 verwelkomt de Gentse Minardschouwburg de tweede editie van het kortfilmfestival CUT TO: GENT. Het festival zet ook dit jaar...
06/07/2019
Kortfilmfestival CUT TO: GENT verwent jong filmtalent in de Minardschouwburg.

Speel mee en win een duoticket voor het Kortfilmfeest van CUT TO: GENT op 6 juli om 20u in de Minardschouwburg in Gent.
De winnaars worden op 25 juni op de hoogte gebracht. Ook als je niet hebt gewonnen, geven we je een seintje.

 
All These Creatures
rating

Duur: 13 min. | Land: | Regie: Charles Williams | Cast: , , , | Scenarist: | Producent: ,

Was mijn vader slecht, ziek of gewoonweg het slachtoffer van een mysterieuze, buitenaardse vloek? Die vraag probeert de jonge Tempest te beantwoorden wanneer hij terugkijkt op zijn woelige jeugd waarin zijn vader – die hij met enige afstand bij zijn voornaam noemt – een belangrijke rol speelde. Op de tast start hij een zoektocht naar de zin van het lijden van Mal en tracht hij het verleden koortsachtig te ontrafelen.

Aanvankelijk linkte hij de mentale achteruitgang van zijn vader aan de komst van duizenden cicaden in hun kleine, overwoekerde arbeiderstuintje. Het luide getsjirp van de insecten deed zijn hoofd op hol slaan en de arme man tieren naar zijn gezin; één prachtig, goed geplaatst shot van de moeder – een close-up van haar gezicht, belicht door een vlam – positioneert haar als rots in de branding, de warmtebron van de belaagde familie.

Met zijn spel van rook drapeert Williams de film in een mantel van melancholie.

De Australische Charles Williams won met ‘All These Creatures’ in 2018 de Gouden Palm in Cannes en we kunnen de toenmalige jury, voorgezeten door Bertrand Bonello, enkel bijstaan in die keuze. Het portret van de geesteszieke Mal, vanuit het oogpunt van zijn gevoelige zoon Tempest, voelt authentiek aan. Tot op het punt dat het verhaal voor de regisseur hoogst persoonlijk blijkt – waargebeurd zelfs. De visuele details en de ontroerende voice-over waarin Tempest reflecteert over het destructieve gedrag van zijn vader dragen bij tot die geloofwaardigheid.

Zodoende wordt mijmering centraal gesteld: kan er medeleven worden opgebracht voor de getroebleerde ziel van zijn vader? Herinneringen vloeien over in elkaar. Of Tempest alle stukjes heeft om de correcte puzzel te maken is nooit zeker. Met zijn spel van rook (sigaretten, insectenverdelger) drapeert Williams de film in een mantel van melancholie, en de dikke korrel van de 16mm-pellicule sterkt dit gevoel extra aan. Patrick Modiano-gewijs graaft Tempest verder in zijn geheugen, op zoek naar betekenis of verband.

“I thought all the bugs that had overrun our yard would go away after that, but they hadn't”, rouwt Tempest wanneer het sombere einde van Mal wordt onthuld. Bijgevolg worden de cicaden losgekoppeld van de tragiek: ze houden op met metafoor van Mals geestelijke gezondheid te zijn. Ze zijn nu enkel nog dat, cicaden.

Williams leert ons delicaat dat die zoektocht naar betekenis even menselijk als vergeefs is. Maar misschien is het de zoektocht die ertoe doet.

Michiel Philippaerts

Lichting Sint-Lukas Brussel 2019

Van 27 tot en met 29 juni kan jein de campus Sint-Lukas Brussel van LUCA School of Arts terecht voor de masters animatie en de bachelors film van dit...
27/06/2019 tot 29/06/2019
Ontdek de masterfilms Animatie en de bachelorfilms Film aan Sint-Lukas Brussel van dit jaar.

Lichting KASK 2019

Sphinx Cinema vormt het decor waar masterstudenten audiovisuele kunsten van KASK hun eindwerken de wereld in projecteren. Net zoals voorgaande jaren...
25/06/2019
Ontdek de masterfilms (fictie, documentaire, video en animatie) aan KASK in Gent.

Lichting Campus C-Mine 2019

De masterstudenten van LUCA School of Arts, Campus C-Mine tonen hun eindwerken tijdens de EXIT-tentoonstelling in het Thorpark te Genk. Tijdens het...
22/06/2019 tot 23/06/2019
Ontdek de masterfilms van de studenten aan de Campus C-Mine in Genk.

Lichting Narafi 2019

Op 21 juni wordt een selectie vertoond van de beste werken uit het tweede en derde jaar van de opleiding Film-TV-Video. De deuren van KBC Securities...
21/06/2019
Ontdek de bachelorfilms van de opleiding Film-TV-Video aan Narafi in Brussel.

Lichting RITCS 2019

Elk jaar studeert een nieuwe lichting makers af aan het RITCS School of Arts. Van 6 tot en met 20 juni ontdek je in en rond Brussel de resultaten van...
18/06/2019 tot 20/06/2019
Ontdek de afstudeerfilms van het RITCS in Brussel.
 
All Inclusive
rating

Duur: 10 min. | Land: | Regie: Corina Schwingruber Ilić | Scenarist: | Producent:

Zou de Zwitserse Corina Schwingruber Ilić al gehoord hebben van de Antwerpse fotograaf Nick Hannes, of omgekeerd? Ze delen precies dezelfde fascinatie met en een heldere blik op de Homo Turisticus. Hannes verkent entertainment en consumentisme in de ultieme kapitalistische speeltuin, Dubai. De fotoreeks die hij maakte aan boord van de MSC Musica, een cruiseschip dat de kustlijn van Dubai afvaart, is meesterlijk.

In ‘All Inclusive’ rijgt Schwingruber Ilić korte observaties aan elkaar. Zonder woorden documenteert ze het leven aan boord van een gigantisch cruiseschip. Het beeld van honderden spierwitte identieke balkonnetjes heeft iets onwaarschijnlijk beklemmends. Toch lijken de passagiers aan boord zich prima te amuseren. Aan de animatoren zal het alvast niet liggen: zij huppelen en joelen zich heelder dag lang te pletter om de sfeer erin te houden. Er zijn polonaises door het restaurant. Fitnesslessen en aangeleerde dansjes. Er zijn belly flop competitions waarbij een rij mannen zich onder enthousiast applaus op hun bierbuik in het zwembad laten vallen. Vraagt iemand zich af welke route het schip vaart of waar het aanlegt? Welk stuk van de wereld doorkruisen deze mensen? Doet het ertoe? Are you not entertained?

Vraagt iemand zich af welke route het schip vaart of waar het aanlegt? Welk stuk van de wereld doorkruisen deze mensen? Doet het ertoe?

Luxe heeft er zelden zo goedkoop uitgezien. Een kleine tien minuten lang slaagt de regisseur erin het ene sprekende vignet na het andere te plaatsen, met veel humor maar nooit vanuit een smalende, superieure positie. De kadrering is ronduit geniaal. De man die blijkbaar de nodige snelheid mist en zich eigenhandig door een doorzichtige waterglijbaan moet duwen, de figuur die plots dwars over het beeld komt geziplined, de vrouw die rechtop probeert te blijven staan op een surfplank, het tienerkoppeltje dat een voorzichtig teder moment deelt: ze verschijnen en verdwijnen allemaal precies op de juiste plaats in je blikveld. De beelden baden in bleek zonlicht en onflatterende neon. De olijke muziek van de Zwitserse popartiest Heidi Happy houdt de sfeer luchtig.

Hoewel de keuze van de tafereeltjes voor zich spreekt, wordt er geen expliciet oordeel geveld – we zien geen verbeten of diepbedroefde gezichten, geen vileine afgunst, geen tegen de borst stuitende verspilling (al is die er ongetwijfeld). Dit zijn geen slechte mensen: ze zijn hier in de hoop een romantische huwelijksreis door te brengen. Of omdat hun kinderen dit soort familievakantie nog wel zagen zitten. Dat ze de hele dag door omringd zijn door een massa andere mensen en daar niet agressief van lijken te worden is zelfs ronduit bewonderenswaardig.

Als je ze één ding kan kwalijk nemen is het dat ze een vakantie – een periode die net hoort te contrasteren met je dagelijkse leven – net hetzelfde inkleuren. Ze staan niet in de file, maar wel in de rij. Ze moeten niet werken, maar worden wel van het ene toneeltje naar het volgende geleid. Ze moeten niet afwassen, maar schuifelen als sardientjes hetzelfde restaurant binnen. Een schaapje in een bermuda is niet minder een schaapje.

Sofie Rycken

Pagina's

Subscribe to Kortfilm.be & Kutfilm.be RSS