Team Spirit 2

Genre: Humor | Duur: 1u46 | Release: 10 December 2003 | Land: | Regie: Jan Verheyen | Cast: Axel Daeseleire, Hilde De Baerdemaeker, Geert Hunaerts, Michael Pas, Tom Van Landuyt

De Zaak Alzheimer is nog niet uit de zalen of daar is de volgende Vlaamse publiekstrekker al. Team Spirit II zal vermoedelijk net als zijn voorganger een heel pak Vlamingen naar de zalen lokken. Of we daar zo fier op moeten zijn, is een andere vraag.



Team Spirit deed het een paar jaar geleden uitstekend aan de kassa. Net als bij All Stars, de Nederlandse film waarop Jan Verheyen zich voor Team Spirit baseerde, leidde dat succes ook hier tot een televisieserie. En alsof dat nog niet volstond, is er nu Team Spirit II. Er is nauwelijks iets veranderd t.o.v. de eerste: Zelfde acteurs, zelfde typetjes, bijna hetzelfde scenario (emotionele en andere verwikkelingen, de ploegsfeer komt onder druk te staan maar uiteindelijk komt alles in een soortement apotheose weer tiptop in orde). Andere constante is de waanzinnige hoeveelheid product placement. Dat Jan Verheyen wat product placement betreft voor weinigen moet onderdoen, toonde Team Spirit al tamelijk overtuigend aan, maar in de sequel is het aantal verwijzingen naar sponsors werkelijk hallucinant. Sponsoring op voetbaltruitjes ok, panelen langs voetbalvelden, no problemo, maar personages die tot twee keer toe minutenlang een reclamespotje voor een sponsor uit de doeken doen, eum. Memorabel is het wel. Vraag ons binnen tien jaar wat we ons herinneren van Team Spirit II en u krijgt waarschijnlijk een internetprovider als antwoord. Hoeveel filmmakers kunnen dat zeggen?



De jongens van Eendracht Vooruit (het vuurpeloton voor de bedenker van die naam!) zijn ondertussen wat ouder geworden en hebben kinderen en de bijhorende problemen of last met het krijgen van kinderen en de bijhorende problemen. Zoals het een formulefilm past, is elk koppel een prototype: een homokoppel, een koppel dat de minder mooie kanten van het ouderschap ondervindt, een koppel met een meerling, een koppel waar de seven year itch zich doet gevoelen en een ongewild kinderloos koppel met adoptieproblemen (best leuk uitgewerkt, maar u zal misschien toch wel even de wenkbrauwen fronsen bij de allerminst politiek correcte komst van het kind).



Als u geen probleem hebt met op zijn zachtst gezegd pretentieloos vertier en niet struikelt over de welig tierende clichés zal u zich waarschijnlijk best amuseren. De tranen liepen ons niet over de wangen van het lachen noch het huilen, maar verveeld hebben we ons evenmin. De ontknoping ondergaan zonder schaamrood op de wangen, dat zat er echter niet in. Zij die dachten met Sleepless in Seattle het summum qua voorspelbare en melige apotheose wel gehad te hebben, niet dus. Ook de scène waarin Natalia (finaliste van Idool 2003) in de middencirkel van het voetbalveld een door Jan Leyers, wie anders, geschreven nummer ten beste geeft, is redelijk pijnlijk. Zelden figuranten zo krampachtig met hun armen zien zwaaien. Over Natalia zelf zullen we maar gewoon zwijgen. Verder wordt er degelijk geacteerd. Complex zijn de personages allerminst, maar ze worden toch met het nodige gevoel gebracht. Michaël Pas, Geert Hunaerts, Axel Daeseleire, Tania Kloek, Tom Van Landuyt en co zijn na een film en een serie behoorlijk op elkaar ingespeeld en naar verluid hebben ze het zo fijn samen dat ze zelf een tweede reeks van de televisieserie hebben voorgesteld.



Het vrienden-spelen-samen-voetbal-en-af-en-toe-komt-daar-iets-tussen-maar-uiteindelijk-komt-alles-toch-terug-in-orde-concept kan dan ook probleemloos tot in den treure uitgemolken worden. Team Spirit VI: Eendracht Penopauze?

Benjamin De Cleen Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Spoiler